Winter 11 Steden Fietstocht 2019

3 Februari, 5uur 30, de wekker gaat in het WestCord Hotel in Leeuwarden. Waterkoker aan, banaan naar binnen en koffie maken. De meegebrachte American Pancakes smaken koud niet echt, toch lukt het me er een paar naar binnen te werken. Na nog een banaan en een kop koffie begin ik me langzaam aan te kleden en m’n koffer weer in te pakken.

Koffie, bananen en pancakes. Ontbijten is belangrijk als je 200km gaat fietsen
Koffie, banaan en pancake, ontbijten is belangrijk als je 200km gaat fietsen.

Rond 6uur 30 sluit ik de deur van de hotelkamer en ga met fiets en koffer de lift en lever de sleutel en de koffer in bij de balie. Als ik naar buiten stap is het nog donker en een beetje frisjes, ik klik in fiets naar de 11Steden Hal die naast het hotel ligt, daar moet ik ondanks het vroege tijdstip in de rij gaan staan om m’n nummer/naam bordje op te halen en aan m’n fiets vast te maken. Om me heen komen steeds meer fietsers staan, de een op zo te zien oude fiets met spatborden en vaste lampjes en een bagagerek (die me 65Km na de 1ste stempelpost met een snelheid voorbij kwam zetten waar je u tegen zegt) de ander op een model die in het profpeleton niet zou misstaan, aeromodel, dure groep en diepe carbonwielen met het bijbehorende gesoigneerde heerschap op het zadel. Na een 10tal minuten mogen we de schaatshal in, best apart om met je fiets naast een ijsbaan te staan. Ook hier heb je zoals bijna elke toertocht mensen die blijkbaar vinden dat ze helemaal vooraan moeten staan en zich door de massa heenwerken en je daarbij met een blik aankijken alsof ze vinden dat je hier niks te zoeken hebt.

Best frisjes nog
Het is frisjes.

Friesland is natuurlijk wel de provincie die volgens mij het liefst een eigen land zou zijn, dus geen enkel evenement zonder het zingen van het Friesche Volkslied, zet daarbij een hoornspeler die z’n best doet en je snapt dat een kakofonie van geluiden is in de ijshal. Gelukkig duurt het niet lang voordat het startschot gaat en we mogen gaan. Voorzichtig de eerste paar bochtjes door nog in een grote groep en als snel vormen er zich een aantal groepen. Ik kom naast een mountainbiker te rijden die met 2 vrienden van hem meedoet, al snel maken we een praatje en verwonderen ons over de grote groepen die over de grote weg rijden, regelmatig zonder verlichting en met een grote volgauto erachter. Dit tot grote ergernis van het gewone verkeer dat ondanks het vroege uur al op de weg is. Wanneer het iets lichter word gaat het tempo omhoog en met een gangetje van rond de 30km per uur zijn we opeens bij de 2de stempelpost. Bij ee eerste zijn wij, nadat onze kaart geknipt was, weer snel doorgegaan. De drie mannen besluiten om bij deze post een bak koffie te drinken en ik rij na m’n stempel door. Er zijn overal groepen dus alleen fietsen zit er nog niet in, en dat komt goed uit, de wind heb we schuin tegen. Ik merk tijdens deze tocht dat mijn trainingen hun werk hebben gedaan, ik heb goeie benen en fiets makkelijk mee en doe ook een aantal kopbeurten. Samen met een voor mij onbekende man fiets ik opeens vooraan en blijkbaar hebben we allebei goeie benen want ondanks dat we het tempo redelijk strak houden waait de groep achter ons weg, nadat we dit opmerken trappen we wat minder hard en de groep kan weer bijkomen.

Er zijn een flink aantal stempelpunten en dit is toch wel 1 van de minpunten van deze tocht, vaak zitten de stempelaars binnen en is het onduidelijk waar ze precies zitten. Na ongeveer 110km vind ik het wel tijd voor een bak koffie en een appelgebakje dus als er weer gestempeld moet worden in een restaurant ga ik zitten en geniet van koffie, appelgebak en een colaatje. Tot dan toe heb ik geprobeerd om bij elke stempelpost snel een reepje naar binnen te werken. Repen op de fiets openmaken is erg lastig met de handschoenen die ik aan heb, dus daar ben ik niet aan begonnen. Bidons zaten vol met hete thee met suiker, maar deze begint onderhand ondanks de thermobidons flink af te koelen. Hoe verder ik uiteindelijk in de tocht kom, hoe vaker ik een gelletje naar binnen werk om maar genoeg energie te houden. Gelukkig reageert mijn maag hier goed op en kan ik lekker doorfietsen.

Lekker doorgefietst
Na ruim 100km fietsen is koffie altijd een goed idee.

Ondanks dat het bedrag wat ik bij inschrijving af mocht tikken, is de bevoorrading tijdens deze tocht miniem en bestaat het uit stukkies Friese worst, een blokje kaas en tegen het einde aan uit een kop erwtensoep. Ik zou hier zelf graag iets van sportdrank zien, koffie of thee en tegen het einde aan een kop bouillon of bijvoorbeeld een suikerwafel of een plak Fries suikerbrood. Hier heb ik onlangs in de appgroep wat over geroepen en ik wacht nu op de enquête die zou komen.

Wat misschien ook wel leuk zou zijn, is het gebruik maken van een chip en timing matten zodat volgers je makkelijker kunnen volgen, dit zie je bij veel hardloopwedstrijden maar volgens mij ook bij de wat grotere cyclo’s zoals bijvoorbeeld de RvV. Ik zou dit zelf een fijne toevoeging vinden aan de beleving van deze tocht.

De route is op zich niet heel erg spannend, lange rechte stukken en her en der, als je dicht langs een vaart reed smalle paadjes en natuurlijk het bruggetje bij Bartlehiem. Tussen Hommerts en Woudsend leek het alsof er een boer expres z’n giertank niet helemaal dicht had toen hij daar rond reed, het was aan te raden om met de mond dicht te fietsen. De dagen ervoor was het natuurlijk best vies weer geweest en er was goed gestrooid dus alle fietsen zag er al snel niet heel erg schoon meer uit, maar dit is te verwachten in de winter.

Na een weg met gier, en flink veel meuk op de weg, kom je d'r wat modderig uit te zien
Overal kom je groepjes tegen.

Zoals gemeld had ik goed getraind en het fietsen gaat erg lekker en voor ik het weet ben ik in Dokkum, de 1 na laatste stempelpost voordat ik weer richting Leeuwarden vertrek. Dit laatste stuk is met wind tegen dus ik wacht na het stempelen heel even totdat ik een groepje zie vertrekken en sluit daar bij aan, niet heel snel daarna schiet op een viaduct de kram erin, beide bovenbenen vinden het niet leuk meer, kracht zetten lukt even niet meer en ik raak de aansluiting kwijt. Ik fiets alleen verder en schakel iets lichter dan wat ik normaal zou trappen en kan op die manier toch nog wel een beetje tempo maken. Ondanks de wind tegen ben ik vrij vlot bij de laatste stempelpost en dan is het nog een kilometer of 20, tenminste, dat dacht ik, iets later bleek het nog geen 10km te zijn en had het gelletje wat ik daar naar binnen werkte eigenlijk geen zin meer. Toch kon ik de laatste etappe lekker doortrappen en precies om 16:30 uur volgens m’n horloge kwam ik over de finish. Ook hier viel het wat tegen qua organisatie. Stempelpost en medaille moesten ergens binnen opgehaald worden, de knippers en medailles lagen ergens midden in het, wat op een bouwkeet leek, gebouw. De bewaakte fietsenstalling was ook nergens te vinden. Al met al viel de hele tocht wat tegen en is de eerste gedachte na de finish dat de eerste en gelijk de laatste keer dat ik deze fiets.

Update 6 April 2019:

Ik heb is na zitten denken en brainstormen met mezelf, ik denk toch dat ik hem nog een keer ga rijden. Diverse rijders hebben al aangegeven dat ze de tocht graag wat langer zouden hebben (richting de 250 Km) en dat is ook iets wat ik aangegeven hebben in het evaluatie formulier, ik hoop dat ze hier gehoor aan geven. Ook wil ik sneller rijden en een hoger gemiddelde hebben en minder lang stoppen bij de stempelposten.

Lessons Learned:

  • In de aanloop er naar toe zal ik in december en januari een aantal keer een +-120 Km ritje moeten maken, met het vooral binnen trainen heb ik m’n nekspieren overgeslagen en juist die nek heb ik nog een paar dagen goed gevoeld. Naast deze endurance trainingen wil ik ook meer snelheid trainingen doen.
  • Voeding, door de temperatuur die er is in februari fiets ik met handschoenen met lange vingers. Reepjes openmaken gaat hier heel erg moeilijk mee. Ik zal mezelf moeten dwingen om tijdens een stempelpost een reepje naar binnen te werken. Een paar weken terug heb ik een zak Maltodextrine aangeschaft, dit geeft per 30gram, 29gram koolhydraten, is smaakloos en bevalt tot nu toe goed. Ik ben hier nog mee aan het testen hoeveel ik per bidon moet gebruiken en op welke manier ik hier een smaakje aan toe kan voegen. Als ik hier uit ben kan ik kant-en-klare pakketjes maken waarmee ik m’n bidons weer kan vullen. Qua gelletjes had ik deze editie SiS gelletjes mee, deze vielen goed, idee wat ik nu heb is om een 1 of 2 softflasks aan te schaffen welke gevuld kunnen worden met gelletjes. Geen gedoe meer om een verpakking helemaal leeg te krijgen en weer in het achterzakje zien te krijgen. Ook is het op deze manier makkelijker om tijdens het rijden een slokje (?) gel te kunnen nemen. Qua ontbijt gaan de American Pancakes niet meer mee, deze zijn koud niet goed weg te krijgen en vullen ook niet echt. Wellicht is havermout een goeie optie, dit is goed mee te nemen en met een waterkoker op een hotelkamer is dit ook goed klaar te maken. Tupperwarebakje met honing of jam mee voor de smaak, eventueel aangevuld met een schepje maltodextrine voor de extra koolhydraten en een klein beetje kwark en dan heb ik goed ontbeten. De avond ervoor is een pizza misschien ook niet het beste, ik ga vooraf kijken of er een goede pastamaaltijd mogelijk is.
  • Wellicht is het intapen van m’n handen een goed idee, m’n polsen begonnen na een uur of 6 toch wat gevoelig te worden, door ze in te tapen ondersteun ik de spieren wat voor wat verlichting kan zorgen, ik ben van plan om dit tijdens de HomeRide ook te doen en n.a.v. daarvan kan ik een beslissing nemen.
  • De mogelijkheid om je handen op een andere manier te houden, meer posities zeg maar, zorgt ervoor dat je je handen niet constant in dezelfde houding hebt. Hier moet ik nog een oplossing voor vinden, maar ik zit te denken aan hele korte triatlon armsteunen.

Het "Kruisje"
Het “begeerde” kruisje
Als het niet op strava staat, is het niet gebeurt
De route
Tijd voor een grote schoonmaak.
Een korte impressie die ik vond op Youtube

Hoi 2019!

Het schijnt gebruikelijk te zijn om het nieuwe jaar te beginnen met het maken van plannen en het opschrijven van uitdagingen die je aan wilt gaan. Ikzelf ben daar niet anders in dan de rest van Nederland en loop al een paar dagen na te denken..

In 2019 wil ik meer mensen, en dan vooral mijn kinderen en directe omgeving inspireren om hun het beste uit hun zelf te halen.

Wat staat er op de planning:

  • Winter11Steden Fietstocht (215km)
  • Martijn’s Verjaardagsritje (Egmond aan Zee -> Holtheme 200+ km).
  • HomeRide Full Ride (500km).
  • Rondje IJsselmeer (+- 250~300km).
  • En met heel dun potlood Drenthe 200.

Die laatste is nog heel erg onder voorbehoud, aangezien daar nog het een en ander voor aangeschaft zal moeten worden en het een hele andere tak van sport is dan wat ik tot nu toe gedaan heb. Ook zal er wat specifieke training voor nodig zijn.

Voor nu, voor iedereen de besten wensen voor 2019!

Gravelbike & Drenthe200

Al enige tijd ben ik rond aan het kijken naar een fiets die aan de volgende eisen voldoet:

  • Comfortabel.
  • Endurance geometrie.
  • Schijfremmen.
  • Mogelijkheid om brede banden te kunnen monteren.
  • Redelijk geprijsd.
  • Mogelijkheid om er mee “Off Road” te gaan.
  • Mogelijkheid om eventueel een bagagerek te kunnen monteren.
  • Mogelijkheid om zonder veel problemen spatborden te monteren.
  • Fijne schakelgroep (upgrade van de Tiagra die ik nu heb)

Na wat zoeken kom je dan heel snel uit op het zogenaamde genre “Gravel Bike”, en na wat rondkijken ben ik de Cube Nuroad 2019 Race tegen het lijf gelopen

Mooi blauw is niet lelijk

Ik wil hier begin 2019 wat serieuzer voor gaan kijken en uitzoeken welke framemaat geschikt voor me is, voor zowel het gewone fietsen ermee (gewoon op de weg met 30mm wegbandjes) als het wat serieuzere “off road” gebruik. Daarmee kom op het tweede puntje van de titel van deze post. De Drenthe200, een 200km mtb tocht door Drenthe op (meestal) 28 december. Hier heb ik de laatste best veel over gelezen en ben er wat dieper ingedoken wat de mogelijkheden zijn om deze tocht (voor sommigen een wedstrijd) te fietsen met een cyclocrosser of, in mijn geval, een gravelbike.

Parkoers is grotendeels vlak, dus geen noodzaak voor een “berg” vezet, en tussen de technische gedeeltes grote stukken verbinding die over de openbare weg gaan, of over zandpaden, waar een fiets die wat aerodynamischer is en wellicht iets minder rolweerstand heeft veel tijd kan goed maken.

Ik denk zelf, dat een een gravelbike een stuk geschikter is als een cyclocrosser:

  • Comfortabeler op de verbindingsstukken.
  • Remkracht (de meeste nieuwe crossers hebben ook hydrologische schijfremmen, maar de wat oudere nog niet.
  • Meer mogelijkheden om spullen mee te nemen.
  •  Bredere banden mogelijk. (40mm in dit frame).

Uiteraard zijn er wat zaken die een gravelbike minder geschikter maken:

  • Minder vering
  • Ongeschikter op de echt technische stukken
  • Superbrede banden passen niet.
  • Dubbele tandwielen voor, dus qua schakelen meer kans op mis schakelen of meer moeten schakelen.

Qua uitdagingen heb ik er voor 2019 volgens mij al genoeg, maar het begint een klein beetje te kriebelen om na juni wat specifiekere trainingen te gaan volgen om tijdens de Drenthe200 te kunnen starten, en vooral en nog belangrijker, te kunnen finishen.

Weer actief

Het is al weer een tijdje geleden dat er hier wat nieuws neergezet is, daar ga ik de komende tijd proberen wat verandering in te brengen, een klein beetje het design van de pagina veranderd en onder de motorkap het een en ander aangepast.

Wat ga/wil ik de komende tijd doen:

– Gestructureerd trainen;

Zowel op de fiets, als hardlopend en in de sportschool moet er meer structuur inkomen en moeten de trainingen elkaar aanvullen.

– In kloteweer fietsen;

Er bestaat geen slecht weer, alleen slecht gekleed zijn (oid) is het spreekwoord. Onder het kopje “#WeRideAllWeather” heeft de KNWU een programma opgesteld waardoor ik (en vele
anderen vanaf November tips en trucs krijgen om door te kunnen fietsen komende herfst en winter. Tussen Kerst en Oud&Nieuw wil ik zelf ook minimaal 250 kilometer fietsen, deels
als compensatie voor het eten en drinken tijdens de kerstdagen, deels als voorbereiding op #UitdagingNo1 in 2019, de WinterElfstednfietstocht.

– Het hardlopen weer oppakken;

2018 Was nu niet echt het jaar van het hardlopen, de laatste keer dat ik wat liep was de 10km tijdens de Alkmaar City Run waar ik uitgestapt omdat ik ontzettende steken (normaal
nooit last van kreeg en ik deze er niet uit kon lopen. Conditietechnisch moet het makkelijk weer op te pakken zijn, nu alleen het lichaam weer aan de impact laten wennen.

– Langer, verder en vaker fietsen;

Afgelopen jaar een aantal ritten boven de 150km gedaan, de 1ste met de Toerclub (iets te snel en verder dan ooit) en daarna een aantal met m’n zus. Eerlijk gezegd, smaakt dit
naar meer.

– De sportschool weer bezoeken;

Als ondersteuning voor het fietsen en het hardlopen, lijkt me logisch.

– Randonneur Tocht uitfietsen;

300km tochten moeten, BRM 300 Boekelo in Maart 2019 is een goeie gegadigde.

Het uiteindelijke doel in 2019 is de complete HomeRide te fietsen, 500km in ongeveer 24 uur en een mooi bedrag op te halen.

Interval training it was, en we gaan een stukje toeren aankomende zondag (schijnt frisjes te worden)

Ik moest er toch maar weer aan geloven, wil ik sneller worden, dan zal er ook gebruikt gemaakt moeten worden van de zogenaamde interval training. Wat had ik op de planning staan? Eigenlijk een vrij easy 10 min inlopen 5×4 met 2min rust en 10min uitlopen. Met het inlopen lekker warm geworden, beetje gestretched en toen op een stuk met lekker asfalt m’n intervallen gedaan. Ik had (uiteraard) m’n hartslagmeter om en het is wel mooi om te zien dat alle intervallen (ongeveer) op dezelfde hartslag zijn gegaan.

Strava Linkje: Interval training

Vanavond staat er wederom een interval training in de planning, warming-up, 7×1 Minuut met 4 Minuten actieve rust en daarna een cooling down. Zaterdag een rustdag waarin we toch genoeg doen aangezien de MiniMe weer mag beginnen met het volgen van zwemlessen, dit keer voor d’r B! Kortom, komende zaterdagochtenden zijn we weer bezet.

Zondagochtend heb ik een training rit/verkennings- rit voor de oefen rit van volgende week vrijdag. We gaan met ons team de route verkennen en kijken of we nog obstakels e.d. tegenkomen, zoals je hieronder ziet word het een leuk stukje fietsen.

Kingsride GPX FileMet een man of 5 gaan de route dus voorfietsen en gelukkig word het heerlijk fietsweer. Ik heb van de week toch maar even een bliksembezoek aan de Decathlon gebracht om dikkere sokken, een paar reserve binnenbandjes, Co2 patronen en een ass-saver aan te schaffen. Thuis gelukkig ook weer het een en ander aan kleding gevonden aangezien de gevoelstemperatuur dik onder het vriespunt zal zijn.

Zaterdagmiddag gaan we alles klaar leggen zodat we niks kunnen vergeten en niet compleet van de fiets af vriezen.

Misschien hadden we toch moeten afspreken om deze indoors uit te voeren (gpx file invoeren in een Zwift Workout bijvoorbeeld, we’ll see hoeveel vingers we moeten gaan missen).

Al met al heb ik er best zin in om weer is een stukkie buiten te fietsen en zeker een wat langere afstand.

Afsluiten 2017 en de start van 2018

Eind 2017 eindigde in mineur, op weg richting m’n ouders om daar de nacht door te brengen van 29 op 30 december en op zaterdag mee te doen met de oudejaarscrossloop (15km als laatste snelle tempoloop voor Egmond) kreeg het onderweg bloedheet. Bij het uitstappen ook rillerig en koud, dus snel naar bed hopende dat het simpelweg een koortsaanval was. Rustnemen on dan wel op oudjaarsdag.

Zaterdagochtend, na een slechte nacht, besloten om de cross te laten voor wat het was en hopen op snel herstel zodat Egmond niet in gevaar zou komen. Na nog een nacht slecht slapen probeerde ik zondagochtend een plakje kaas af te snijden, maar dat werd uiteindelijk een stuk van m’n linkerduim. Dus na een belletje omdat die bleef bloeden naar de huisartspost voor een goede schoonmaakbeurt, een mooi verbandje en een tetanusprik, things just got better.

Oud&Nieuw lekker rustig geweest en vlot weer het bed in, het nieuwe jaar begon dus met een pijnlijke duim (verdomt gevoelig zo zonder nagel) en een goeie griep (maar nog steeds met goeie hoop om Egmond te lopen).

Uiteindelijk is het tot nu toe niet echt beter geworden, met de duim wel, die is weer gewoon bruikbaar, maar qua koorts en griep niet echt. Vanmorgen bij de huisarts geweest om voor de zekerheid maar even een check-up te krijgen, wel symptomen van een longontsteking maar de longontsteking zelf niet, en een hele dikke vette griep dus. Veel rust en uitzoeken.

Kortom, en met andere woorden, hardlopen en sporten in het algemeen kan ik eventjes op mijn buik schrijven totdat de griep helemaal weg is, en daarna zal het dus weer opbouwen worden om de afstanden en conditie weer op peil te krijgen.

Aan de andere kant, misschien wel goed. Helemaal gezond weer beginnen aan een nieuwe uitdaging, of in ieder geval is uitzoeken wat die zou kunnen zijn. De nieuwe Halve Marathon is gevonden en wel die van Leiden. Parkeren in de buurt van m’n schoonmoeder en naar de start toe wandelen, geen duinen, geen strand en geen bloedweg, en vlak voor m’n verjaardag en een mooie tijd zou een mooi verjaardagscadeautje zijn 🙂

Nu alleen nog een sportprestatie voor het 1ste kwartaal bedenken en behalen!

Wat wil ik in 2018 doen?

Het is er weer de tijd van het jaar voor, lijstjes met goede voornemens en uitdagingen voor het nieuwe jaar. Ook ik heb daar uiteraard over nagedacht, 2018 is het jaar waarin ik 41 jaar word. 41 Klinkt harder dan 30, harder dan 35 en harder dan 40. Aan de andere kant ben ik in jaren niet zo fit geweest als momenteel en met de uitdagingen die er aan komen zal die fitheit alleen maar meer/beter worden.

Wat wil ik in 2018 doen?

  • Meer hardloopkilometers maken.

Op het niveau waarop ik hardloop is een van de manieren om sneller te worden simpelweg meer lopen, niet alleen meer duurlopen maar gewoon over het algemeen meer lopen. Het word dus een kwestie van vaker tijd zien te vinden om er een goeie training in te plannen. Vaker intervallen en geregelder een mooie duurloop. De duurloop wil ik ook vergroten richting de +-25 km. Lijkt me geweldig om zover
te kunnen lopen.

  • Slimmer/Intensiever trainen.

Ik ga (is de bedoeling) elke keer een planning maken wat voor een training ik ga doen. Woensdag’s zijn de DTC trainingen, dus daar hoef ik niet over na te denken. Blijft bij mij een maandag en een vrijdag over. De vrijdag is bij mij op een of andere manier de duurloop dag, deze doe ik ‘s avonds na mijn werk nadat ik wat gegeten heb, en soms verzet ik die naar de zater- of de zondag.
Ook wil ik weer vaker ‘s ochtends (voor het werk) trainen, heb dit afgelopen zomer weinig gedaan, maar wanneer ik het deed gaf me dit zoveel energie op de dag zelf dat dit gewoon weer vaker moet.

  • Serieuze kilometers op de racefiets maken.

Aangezien er eind juni toch wel een redelijke uitdaging aankomt qua fietsen, dat er ook hier serieus voor getraind moet worden. Deze trainingen moet ik nog wel ietwat uitzoeken wat voor mij werkt, ik denk dat dit net zoiets is als een hardlooptraining. Intervaltraining en duur, en dan vooral duur om je kont aan dat zadeltje te laten wennen en je rug aa
n de houding. De fiets heb ik, de kleren(jaaaaaren terug had ik eens een racefiets), schoenen en een helm ook. Nu nog iets beter weer en dan kunnen we ook op een andere manier dan normaal gesproken de fietspaden onveilig maken 🙂

  • Meer/Beter aan krachttraining doen.

Momenteel sta ik een keer of 2 per week in de sportschool, opwarmen op het roeiapparaat en dan een aantal apparaten, nu heb ik ondertussen al weer iets meer spieren gekweekt maar die zijn er vooral door het hardlopen zelf. Doel is nu om betere oefeningen te gaan doen waardoor mijn core en bovenbenen sterker worden.

  • Op m’n 41ste verjaardag iets bijzonders doen

Daar heb ik zo m’n gedachtes over, een hele dag door sporten met oefeningen die allemaal iets met 41 te maken hebben. 41 Minuten hardlopen, 41 baantjes zwemmen, 41x opdrukken, je snapt het. Daar ben ik nog niet helemaal over uit.

  • Elk kwartaal een sportpresentatie neerzetten.

1ste Kwartaal is gecovered, halve van Egmond en de 25km van de AsselRonde in Apeldoorn kwalificeren zich wel voor deze titel. De homeride in juni voldoet ook, dus nu alleen nog iets in de 2de helft van het jaar. Mocht je nog ideeën hebben, dan hoor ik het graag 🙂 Ik zit zelf nog wel te denken aan het verbeteren van mijn Damlooptijd in September.