Maart roert z’n staart

Een oud gezegde maar helaas waar. Waar er in februari nog genoeg mooie dagen waren (waarop ik natuurlijk niet kon fietsen want, werk, huishoudbeurs en al dat soort zaken) is het in maart qua weer nou niet echt heel geweldig, om het maar eens netjes uit te drukken.

De eerste 10 dagen van maart in totaal zo’n 160km binnen gefietst, en een primeur. Een lekke band ..binnen. Hier bleef het helaas niet bij, tot nu toe 3 lekke banden binnen en opeens een “tik” in m’n wiel.

Fietsen we dan ook nog buiten vraag je je misschien af. Jazeker, 23 maart de Joep Zoetemelk toertocht in Leiden en omgeving en 24 maart de lentetocht in Vorden van de VRTC. De eerste met een aantal teamleden van mijn HomeRide Team en in Vorden met vrouwlief, zusje en een collega.

Ook heb ik in Maart twee emballageactie bedragen op kunnen halen, Bij AH Geertgroteplein werd het geweldige bedrag €251,40 in de ton gedaan, en bij AH Hoefplan €173,50. Een geweldig bedrag! Tevens werd bekend dat we in juni in shirts van AGU rondfietsen en we zijn momenteel druk bezig om hiervoor een aantal sponsoren te werven.

Winter 11 Steden Fietstocht 2019

3 Februari, 5uur 30, de wekker gaat in het WestCord Hotel in Leeuwarden. Waterkoker aan, banaan naar binnen en koffie maken. De meegebrachte American Pancakes smaken koud niet echt, toch lukt het me er een paar naar binnen te werken. Na nog een banaan en een kop koffie begin ik me langzaam aan te kleden en m’n koffer weer in te pakken.

Koffie, bananen en pancakes. Ontbijten is belangrijk als je 200km gaat fietsen
Koffie, banaan en pancake, ontbijten is belangrijk als je 200km gaat fietsen.

Rond 6uur 30 sluit ik de deur van de hotelkamer en ga met fiets en koffer de lift en lever de sleutel en de koffer in bij de balie. Als ik naar buiten stap is het nog donker en een beetje frisjes, ik klik in fiets naar de 11Steden Hal die naast het hotel ligt, daar moet ik ondanks het vroege tijdstip in de rij gaan staan om m’n nummer/naam bordje op te halen en aan m’n fiets vast te maken. Om me heen komen steeds meer fietsers staan, de een op zo te zien oude fiets met spatborden en vaste lampjes en een bagagerek (die me 65Km na de 1ste stempelpost met een snelheid voorbij kwam zetten waar je u tegen zegt) de ander op een model die in het profpeleton niet zou misstaan, aeromodel, dure groep en diepe carbonwielen met het bijbehorende gesoigneerde heerschap op het zadel. Na een 10tal minuten mogen we de schaatshal in, best apart om met je fiets naast een ijsbaan te staan. Ook hier heb je zoals bijna elke toertocht mensen die blijkbaar vinden dat ze helemaal vooraan moeten staan en zich door de massa heenwerken en je daarbij met een blik aankijken alsof ze vinden dat je hier niks te zoeken hebt.

Best frisjes nog
Het is frisjes.

Friesland is natuurlijk wel de provincie die volgens mij het liefst een eigen land zou zijn, dus geen enkel evenement zonder het zingen van het Friesche Volkslied, zet daarbij een hoornspeler die z’n best doet en je snapt dat een kakofonie van geluiden is in de ijshal. Gelukkig duurt het niet lang voordat het startschot gaat en we mogen gaan. Voorzichtig de eerste paar bochtjes door nog in een grote groep en als snel vormen er zich een aantal groepen. Ik kom naast een mountainbiker te rijden die met 2 vrienden van hem meedoet, al snel maken we een praatje en verwonderen ons over de grote groepen die over de grote weg rijden, regelmatig zonder verlichting en met een grote volgauto erachter. Dit tot grote ergernis van het gewone verkeer dat ondanks het vroege uur al op de weg is. Wanneer het iets lichter word gaat het tempo omhoog en met een gangetje van rond de 30km per uur zijn we opeens bij de 2de stempelpost. Bij ee eerste zijn wij, nadat onze kaart geknipt was, weer snel doorgegaan. De drie mannen besluiten om bij deze post een bak koffie te drinken en ik rij na m’n stempel door. Er zijn overal groepen dus alleen fietsen zit er nog niet in, en dat komt goed uit, de wind heb we schuin tegen. Ik merk tijdens deze tocht dat mijn trainingen hun werk hebben gedaan, ik heb goeie benen en fiets makkelijk mee en doe ook een aantal kopbeurten. Samen met een voor mij onbekende man fiets ik opeens vooraan en blijkbaar hebben we allebei goeie benen want ondanks dat we het tempo redelijk strak houden waait de groep achter ons weg, nadat we dit opmerken trappen we wat minder hard en de groep kan weer bijkomen.

Er zijn een flink aantal stempelpunten en dit is toch wel 1 van de minpunten van deze tocht, vaak zitten de stempelaars binnen en is het onduidelijk waar ze precies zitten. Na ongeveer 110km vind ik het wel tijd voor een bak koffie en een appelgebakje dus als er weer gestempeld moet worden in een restaurant ga ik zitten en geniet van koffie, appelgebak en een colaatje. Tot dan toe heb ik geprobeerd om bij elke stempelpost snel een reepje naar binnen te werken. Repen op de fiets openmaken is erg lastig met de handschoenen die ik aan heb, dus daar ben ik niet aan begonnen. Bidons zaten vol met hete thee met suiker, maar deze begint onderhand ondanks de thermobidons flink af te koelen. Hoe verder ik uiteindelijk in de tocht kom, hoe vaker ik een gelletje naar binnen werk om maar genoeg energie te houden. Gelukkig reageert mijn maag hier goed op en kan ik lekker doorfietsen.

Lekker doorgefietst
Na ruim 100km fietsen is koffie altijd een goed idee.

Ondanks dat het bedrag wat ik bij inschrijving af mocht tikken, is de bevoorrading tijdens deze tocht miniem en bestaat het uit stukkies Friese worst, een blokje kaas en tegen het einde aan uit een kop erwtensoep. Ik zou hier zelf graag iets van sportdrank zien, koffie of thee en tegen het einde aan een kop bouillon of bijvoorbeeld een suikerwafel of een plak Fries suikerbrood. Hier heb ik onlangs in de appgroep wat over geroepen en ik wacht nu op de enquête die zou komen.

Wat misschien ook wel leuk zou zijn, is het gebruik maken van een chip en timing matten zodat volgers je makkelijker kunnen volgen, dit zie je bij veel hardloopwedstrijden maar volgens mij ook bij de wat grotere cyclo’s zoals bijvoorbeeld de RvV. Ik zou dit zelf een fijne toevoeging vinden aan de beleving van deze tocht.

De route is op zich niet heel erg spannend, lange rechte stukken en her en der, als je dicht langs een vaart reed smalle paadjes en natuurlijk het bruggetje bij Bartlehiem. Tussen Hommerts en Woudsend leek het alsof er een boer expres z’n giertank niet helemaal dicht had toen hij daar rond reed, het was aan te raden om met de mond dicht te fietsen. De dagen ervoor was het natuurlijk best vies weer geweest en er was goed gestrooid dus alle fietsen zag er al snel niet heel erg schoon meer uit, maar dit is te verwachten in de winter.

Na een weg met gier, en flink veel meuk op de weg, kom je d'r wat modderig uit te zien
Overal kom je groepjes tegen.

Zoals gemeld had ik goed getraind en het fietsen gaat erg lekker en voor ik het weet ben ik in Dokkum, de 1 na laatste stempelpost voordat ik weer richting Leeuwarden vertrek. Dit laatste stuk is met wind tegen dus ik wacht na het stempelen heel even totdat ik een groepje zie vertrekken en sluit daar bij aan, niet heel snel daarna schiet op een viaduct de kram erin, beide bovenbenen vinden het niet leuk meer, kracht zetten lukt even niet meer en ik raak de aansluiting kwijt. Ik fiets alleen verder en schakel iets lichter dan wat ik normaal zou trappen en kan op die manier toch nog wel een beetje tempo maken. Ondanks de wind tegen ben ik vrij vlot bij de laatste stempelpost en dan is het nog een kilometer of 20, tenminste, dat dacht ik, iets later bleek het nog geen 10km te zijn en had het gelletje wat ik daar naar binnen werkte eigenlijk geen zin meer. Toch kon ik de laatste etappe lekker doortrappen en precies om 16:30 uur volgens m’n horloge kwam ik over de finish. Ook hier viel het wat tegen qua organisatie. Stempelpost en medaille moesten ergens binnen opgehaald worden, de knippers en medailles lagen ergens midden in het, wat op een bouwkeet leek, gebouw. De bewaakte fietsenstalling was ook nergens te vinden. Al met al viel de hele tocht wat tegen en is de eerste gedachte na de finish dat de eerste en gelijk de laatste keer dat ik deze fiets.

Update 6 April 2019:

Ik heb is na zitten denken en brainstormen met mezelf, ik denk toch dat ik hem nog een keer ga rijden. Diverse rijders hebben al aangegeven dat ze de tocht graag wat langer zouden hebben (richting de 250 Km) en dat is ook iets wat ik aangegeven hebben in het evaluatie formulier, ik hoop dat ze hier gehoor aan geven. Ook wil ik sneller rijden en een hoger gemiddelde hebben en minder lang stoppen bij de stempelposten.

Lessons Learned:

  • In de aanloop er naar toe zal ik in december en januari een aantal keer een +-120 Km ritje moeten maken, met het vooral binnen trainen heb ik m’n nekspieren overgeslagen en juist die nek heb ik nog een paar dagen goed gevoeld. Naast deze endurance trainingen wil ik ook meer snelheid trainingen doen.
  • Voeding, door de temperatuur die er is in februari fiets ik met handschoenen met lange vingers. Reepjes openmaken gaat hier heel erg moeilijk mee. Ik zal mezelf moeten dwingen om tijdens een stempelpost een reepje naar binnen te werken. Een paar weken terug heb ik een zak Maltodextrine aangeschaft, dit geeft per 30gram, 29gram koolhydraten, is smaakloos en bevalt tot nu toe goed. Ik ben hier nog mee aan het testen hoeveel ik per bidon moet gebruiken en op welke manier ik hier een smaakje aan toe kan voegen. Als ik hier uit ben kan ik kant-en-klare pakketjes maken waarmee ik m’n bidons weer kan vullen. Qua gelletjes had ik deze editie SiS gelletjes mee, deze vielen goed, idee wat ik nu heb is om een 1 of 2 softflasks aan te schaffen welke gevuld kunnen worden met gelletjes. Geen gedoe meer om een verpakking helemaal leeg te krijgen en weer in het achterzakje zien te krijgen. Ook is het op deze manier makkelijker om tijdens het rijden een slokje (?) gel te kunnen nemen. Qua ontbijt gaan de American Pancakes niet meer mee, deze zijn koud niet goed weg te krijgen en vullen ook niet echt. Wellicht is havermout een goeie optie, dit is goed mee te nemen en met een waterkoker op een hotelkamer is dit ook goed klaar te maken. Tupperwarebakje met honing of jam mee voor de smaak, eventueel aangevuld met een schepje maltodextrine voor de extra koolhydraten en een klein beetje kwark en dan heb ik goed ontbeten. De avond ervoor is een pizza misschien ook niet het beste, ik ga vooraf kijken of er een goede pastamaaltijd mogelijk is.
  • Wellicht is het intapen van m’n handen een goed idee, m’n polsen begonnen na een uur of 6 toch wat gevoelig te worden, door ze in te tapen ondersteun ik de spieren wat voor wat verlichting kan zorgen, ik ben van plan om dit tijdens de HomeRide ook te doen en n.a.v. daarvan kan ik een beslissing nemen.
  • De mogelijkheid om je handen op een andere manier te houden, meer posities zeg maar, zorgt ervoor dat je je handen niet constant in dezelfde houding hebt. Hier moet ik nog een oplossing voor vinden, maar ik zit te denken aan hele korte triatlon armsteunen.

Het "Kruisje"
Het “begeerde” kruisje
Als het niet op strava staat, is het niet gebeurt
De route
Tijd voor een grote schoonmaak.
Een korte impressie die ik vond op Youtube

Januari 2019

18,5 Uur, 488Km. Hiervan het meeste binnen gefietst maar ook een aantal buitenritjes. 2 Buitenritten werden gecanceld vanwege afspraken die tussendoor kwamen, zo hebben we sinds kort een nieuw bed en dat is ook wel wat waard. Ik slaap in ieder geval een stuk lekkerder 🙂 Qua kilometers zit ik redelijk op de streef afstand, dit jaar wil ik 6000 Km fietsen, wat betekend dat er gemiddeld elke maand 500 Km gehaald moet gaan worden

Als ik m’n Strava Log bekijk zie ik dat qua kilometers en uren een mooie stijgende lijn in zit, en ik merk bij mezelf dat waar voorheen een uur op Zwift echt de max was, ik nu bij een training van 1,5 uur het gevoel heb dat ik nog wel even door kan, al moet ik dan wel even gaan zoeken naar iets van chamoise cream aangezien het zweet (want dat doe je geheid) zo de zeem in loopt en dat merk ik wel. Dit gaat irriteren en maakt het trainen minder.

Plannen voor februari? Aankomende zondag (3 Februari) start ik rond 7 uur in Leeuwarden aan de Winter 11 Steden Fietstocht, qua temperatuur schijnt het de betere kant op te gaan en neerslag lijkt ook tot een minimum beperkt te worden, ik heb dus goede hoop.

Fietsen in de kou

Het vriest 1 nachtje en heel Nederland heeft al weer over schaaten, een 11Steden Tocht en iedereen vind het koud. Dat laatste kan ik, nu ik geen baard meer heb, beamen, het is koud. Zondagochtend, rond een uur of 11, ben ik op de fiets gestapt. De tasjes die ik mee wil hebben tijdens de Winter11Steden Fietstocht erop vast gemaakt, een extra shirtje onder m’n jas en gaan. En, dat viel in het begin, wat tegen. Ik wilde nog niet heel erg warm worden en onder de bomen in de schaduw was het gewoon ronduit koud. Ik had dit keer geen route van de fietsersbond maar een route vanuit m’n Lezyne app en het eerste stuk gewoon op gevoel de juiste kant op. Pontje Buitenhuizen, daar moest ik even wachten wat er voor zorgde dat ik afkoelde en koud werd. Daarna een stuk door Spaarnwoude heen en nadat ik een keer of vijf bijna onderuit ging had ik het wel gehad met fietsen. Ik stond op het punt om vrouwlief te bellen met de mededeling om me maar op te komen pikken, maar aangezien ik in de middle-of-nowhere was leek me dat, op dat moment niet heel erg handig. Dus maar even doorfietsen totdat ik in de bewoonde wereld was.

Toen ik daar eenmaal was, was ik weer lekker warm geworden en stuurde m’n navigatie me langs de Ringvaart. Heerlijk in het zonnetje en fijn asfalt. Een compleet andere route dan vorige keer en het ging toen zo lekker dat ik maar doorgefietst ben. Het lijkt erop alsof de Zwift Trainingsschema’s werken want ik kon een lekker tempo fietsen zonder compleet stuk te zijn, ik had zelfs een primeur.

Mag ik even achter je hangen, even bijkomen..

Voor alles een eerste keer en dit dus ook, nadat ik 10minuten voorop gefietst had kwam die even naast me fietsen, de beste man had zaterdag 125Km geschaatst en was nu aan het uitfietsen. Een goed excuus om even uit de wind te fietsen. Ik merkte dat ik sneller wilde fietsen dus de beste man moest z’n best doen om in m’n wiel te blijven. Uiteindelijk moest ik naar links en hij rechtdoor, en toen ik op de bordjes keek was ik er al bijna. Nog even doorfietsen en toen was ik al weer in Leiden.

Daar aangekomen een lekker bakkie koffie en een roomsoesje (een kleintje) en daarna lekker gedouched en vervolgens de verjaardag van m’n schoonmoeder gevierd. ‘s Avonds recovery-nasi met een eitje om na eenmaal thuis aangekomen te zijn lekker het bed in te duiken.

Gravel Grinder

Gravel Grinder, nu denk je misschien, wat is dat nu weer? Zo heet het nieuwe trainingsplan wat ik op Zwift gestart ben, en zoals de naam misschien al verraad is deze toegespitst op de gravelrider/gravelracer. Maar Martijn, jij hebt toch een gewone racefiets? Jij doet toch helemaal niks op gravel?

Ja dat klopt, alleen toen ik bekeer hoe de training is opgebouwd leek deze me op het lijf geschreven te zijn. De training gaat er van uit dat je intensieve stukken weg hebt (Lees: Een uitdagend stukje gravel, afdaling, of een klimmetje), afgewisseld met langere stukken weg waarop snelheid gemaakt kan worden. Hier is de training dan ook op gebouwd. Ik denk zelf dat het een erg gevarieerde training is die geschikt is voor me. De trainingen zijn niet te lang maar wel intensief genoeg om er genoeg uit te halen als ik binnen train.

Buiten wil ik wat langere tochten van een paar uur gaan maken op endurance basis zodat ook dat getraind word, en tevens word hierdoor het zitvlees gekweekt wat ik in Juni nodig heb als er 500km te volbrengen is.

Als we de finale halen dan..

..dan gaan we op een Lopifit naar Rotterdam. Soms heb je een Nieuwjaars Receptie waar je de hele avond aan de Spa Rood zit, en kun je niks anders de schuld geven dan het enthousiasme van een vriend en je eigen drang naar avontuur, en voor je het weet heb je dan ja gezegd.

Kortom, als/wanneer AZ de Bekerfinale haalt, gaan we op de Lopifit naar de Kuip toe. Vorig jaar heb ik het voor de 1ste keer op de fiets gedaan en dat is qua afstand niet enorm ver, maar het heeft wel een hele leuke dag opgeleverd. Okay, de einduitslag was niet datgene waarop door heel Alkmaar gehoopt werd, maar (insert dooddoener) het ging om de reis er naar toe.

Voor diegene die niet weten wat een Lopifit is:

Het is een loopband op/aan een fiets, met elektrische ondersteuning en alle coole dudes hebben er een. We moeten alleen nog even de finale halen en dan gaan we hier achteraan om deze apparaten gesponsord te krijgen en het her en der bekend te maken.

Hoi 2019!

Het schijnt gebruikelijk te zijn om het nieuwe jaar te beginnen met het maken van plannen en het opschrijven van uitdagingen die je aan wilt gaan. Ikzelf ben daar niet anders in dan de rest van Nederland en loop al een paar dagen na te denken..

In 2019 wil ik meer mensen, en dan vooral mijn kinderen en directe omgeving inspireren om hun het beste uit hun zelf te halen.

Wat staat er op de planning:

  • Winter11Steden Fietstocht (215km)
  • Martijn’s Verjaardagsritje (Egmond aan Zee -> Holtheme 200+ km).
  • HomeRide Full Ride (500km).
  • Rondje IJsselmeer (+- 250~300km).
  • En met heel dun potlood Drenthe 200.

Die laatste is nog heel erg onder voorbehoud, aangezien daar nog het een en ander voor aangeschaft zal moeten worden en het een hele andere tak van sport is dan wat ik tot nu toe gedaan heb. Ook zal er wat specifieke training voor nodig zijn.

Voor nu, voor iedereen de besten wensen voor 2019!

Daag 2018!

2018 Begon persoonlijk wat vervelend, oudjaarsdag het topje van m’n duim er afgeschaafd en met een behoorlijke griep. Daar dacht ik na ruim een week wel vanaf te zijn, maar een paar dagen later lag ik weer plat.

Geplande Halve Marathon Egmond dus ook niet gelopen, maar wel ingeschreven voor de Halve van Leiden. Ik dacht dit jaar veel te gaan lopen, maar dat liep (haha) anders.

De Halve van Leiden uiteindelijk ook niet gelopen, vanuit de organisatie werd dit afgeraden omdat er toen een hittegolf was. Wanneer ik de verslagen lees heb ik nog steeds de juiste beslissing genomen.

Wat werd er dan wel gedaan? In februari uiteindelijk begonnen met fietsen, m’n racefiets stond al twee maanden onaangeroerd te wachten op me en uiteindelijk heb ik mezelf gewoon in het diepe gegooid en naar buiten gegaan. Vrij vlot een klein tochtje met twee collega’s gemaakt als voorbereiding op een HomeRidePreRide tocht om donaties binnen te krijgen, gevoelstemperatuur was wel -15 maar goed, 5 lagen kleren aan en ik had geen centje pijn. Na deze tocht meer gaan fietsen en het ook echt leuk gaan vinden, tourtochten in m’n eentje, verjaardagsritje naar m’n vader samen met zuslief en nog wat losse tourtochten met diverse collega’s en wederom mijn zus.

Ook vrouwlief wilde een racefiets, dus na enig zoeken heb ik er eentje opgehaald voor d’r, inclusief clickpedalen, en oh boy, wat kon ze die waarderen. Na een eerste valpartij hebben we hier gelijk normale pedalen opgezet en fietst ze nu misschien wel vaker dan mij, ook zij heeft er ontzettend veel lol en plezier in.

Nu, zo op de laatste dag van 2018 kan ik met recht zeggen dat ik enorm veel plezier in het fietsen heb, meer als in het hardlopen wat ik ook erg leuk vind (en misschien wel weer ga oppakken). En nog leuker is dat zowel mijn vrouw als m’n jongste dochter het fietsen erg leuk vinden en we dit geregeld samen kunnen doen.

Trans Nederland van Egmond aan Zee naar Holtheme

30 Mei 2019 is het Hemelvaartsdag, een dag welke in m’n jeugd altijd bestond uit het zogenaamde douwtrappen. Heel erg vroeg de wekker zetten en een stuk wandelen. Toen ik wat ouder was werd het fietsen naar een pretpark wat op deze dag z’n toegangspoorten een aantal uur eerder dan normaal opende en waar we dan naar toe fietsten. Eind van de middag moe weer terugfietsen en dan op tijd naar bed nadat we weer thuis waren gekomen.

Daarna hield het op met douwtrappen, het was een vrije dag waarop lekker uitslapen een tijdsbesteding werd. In 2019 valt Hemelvaartsdag op mijn 42’ste verjaardag en wil ik er weer eens op tijd uit en een dag op de fiets doorbrengen.

Zoals je ziet is het de bedoeling om niet bovenlangs te gaan aangezien de Houtribdijk nog steeds afgesloten is voor fietsers en je hier met een busje vervoert word. Je zult net zien dat op het moment dat we daar aankomen het busje vol is, of niet rijd omdat het Hemelvaartsdag is

Ik zeg “we”, aangezien ik ga proberen of er een aantal mensen mee willen rijden, als training voor onze HomeRide in Juni, en gewoon om met een aantal mensen een “epic ride” te hebben en gezamelijk een leuke en gezellige dag te hebben. Ik denk wel dat ik 31 Mei vrij neem, ben tenslotte ook een dagje ouder geworden.

Gravelbike & Drenthe200

Al enige tijd ben ik rond aan het kijken naar een fiets die aan de volgende eisen voldoet:

  • Comfortabel.
  • Endurance geometrie.
  • Schijfremmen.
  • Mogelijkheid om brede banden te kunnen monteren.
  • Redelijk geprijsd.
  • Mogelijkheid om er mee “Off Road” te gaan.
  • Mogelijkheid om eventueel een bagagerek te kunnen monteren.
  • Mogelijkheid om zonder veel problemen spatborden te monteren.
  • Fijne schakelgroep (upgrade van de Tiagra die ik nu heb)

Na wat zoeken kom je dan heel snel uit op het zogenaamde genre “Gravel Bike”, en na wat rondkijken ben ik de Cube Nuroad 2019 Race tegen het lijf gelopen

Mooi blauw is niet lelijk

Ik wil hier begin 2019 wat serieuzer voor gaan kijken en uitzoeken welke framemaat geschikt voor me is, voor zowel het gewone fietsen ermee (gewoon op de weg met 30mm wegbandjes) als het wat serieuzere “off road” gebruik. Daarmee kom op het tweede puntje van de titel van deze post. De Drenthe200, een 200km mtb tocht door Drenthe op (meestal) 28 december. Hier heb ik de laatste best veel over gelezen en ben er wat dieper ingedoken wat de mogelijkheden zijn om deze tocht (voor sommigen een wedstrijd) te fietsen met een cyclocrosser of, in mijn geval, een gravelbike.

Parkoers is grotendeels vlak, dus geen noodzaak voor een “berg” vezet, en tussen de technische gedeeltes grote stukken verbinding die over de openbare weg gaan, of over zandpaden, waar een fiets die wat aerodynamischer is en wellicht iets minder rolweerstand heeft veel tijd kan goed maken.

Ik denk zelf, dat een een gravelbike een stuk geschikter is als een cyclocrosser:

  • Comfortabeler op de verbindingsstukken.
  • Remkracht (de meeste nieuwe crossers hebben ook hydrologische schijfremmen, maar de wat oudere nog niet.
  • Meer mogelijkheden om spullen mee te nemen.
  •  Bredere banden mogelijk. (40mm in dit frame).

Uiteraard zijn er wat zaken die een gravelbike minder geschikter maken:

  • Minder vering
  • Ongeschikter op de echt technische stukken
  • Superbrede banden passen niet.
  • Dubbele tandwielen voor, dus qua schakelen meer kans op mis schakelen of meer moeten schakelen.

Qua uitdagingen heb ik er voor 2019 volgens mij al genoeg, maar het begint een klein beetje te kriebelen om na juni wat specifiekere trainingen te gaan volgen om tijdens de Drenthe200 te kunnen starten, en vooral en nog belangrijker, te kunnen finishen.