Corona Lockdown #2

Volgens mij is het onderhand week 7, ik raak langzaam aan ietwat het besef van tijd een beetje kwijt. De eerste verjaardagen binnen de familie zijn op een rare manier gevierd, virtuele vrijdagmiddagborrels zijn gedronken en zowel Koningsdag als Bevrijdingsdag zijn thuis gevierd.

Thuiswerken is het nieuwe normaal en als ik dan op de zaak ben, is het weer heerlijk om andere mensen te spreken, in het eggie dan. Ik ben heel benieuwd of we “straks” ook op gewone basis thuis gaan werken en dat dat niet als iets aparts o.i.d. gezien gaat worden. Volgens mij heeft hele land laten zien dat het gewoon kan 🙂

Buitenfietsen, heb ik nu ook weer gedaan. Eerst een klein rondje van net iets meer dan 100km richting Amsterdam. Toen vond ik het wat druk, daarna uiteindelijk een Rondje Markenmeer gedaan. In de polders heerlijk rustig en rond de steden best pittig druk, en afgelopen weekeinde voor het eerst sinds tijden weer samen met iemand gefietst. Het leek wel of iedereen vergat dat er een virus rondwaard en dat afstand houden niet meer hoeft. Grijze dakduiven die weer zonder om zich heen te kijken naast elkaar blijven fietsen en nauwelijks aan de kant gaan, jammer, en wellicht gevaarlijk.

Deze week word het mooi weer en ik heb storingsdienst, dus helaas niet buiten fietsen. Wel jammer, aangezien het momenteel best lekker gaat qua buiten kilometers en het algemene gevoel op de fiets. Heb wel steeds meer het gevoel/zin om een echt lange rit te rijden. Normaal gesproken zou ik met mijn verjaardag weer het jaarlijke verjaardagsritje maken en dit keer wel meer dan 200km en niet zoals vorig jaar blijven steken op 145km i.v.m. lekke banden. De route van ruim 200km is al gemaakt, net zoals de variant van net iets meer dan 300km, leuke bijkomstigheid is de oproep van LtD. Deze zou op 30 Mei “Dirty Kanza” rijden, maar die is gecanceld en die roept nu op om dezelfde datum 100 of 200 Mile gravel te gaan rijden. Ik denk dat daar hele mooie plaatjes vandaan gaan komen en waarschijnlijk een feel good filmpje samen met z’n partners. Zal z’n hashtag dan ook maar gebruiken, maar niet zoveel gravel in m’n route als dat hij zou willen 🙂

Corona Lockdown #1

De afgelopen vier en halve week is het hele land in de zogenaamde smart lockdown, we werken zo veel mogelijk thuis, de scholen zijn dicht en #anderhalfmeter is heel gewoon. Als we boodschappen doen maken we eerst het wagentje schoon voordat we er een boodschap in leggen. En een hapje buiten de deur eten zit er niet, heel erg veel bedrijven hebben nu een afhaal of, zoal bijvoorbeeld Loetje op een aantal lokaties, een drivetrough.

Buiten zie je een heleboel mensen die normaal gesproken niet of nauwelijks buiten komen, en zeker niet heel actief buiten zouden komen in normale tijden. Zo heb je mensen die opeens gaan hardlopen, het is nog nooit zo druk geweest bij de betere hardloopzaken, schoenmetingen worden in lopende band uitgevoerd. Oude racefietsen worden weer van zolder gehaald of uit donkere hoekjes van de schuur. Een helm of een goede fietsbroek word voor het gemak vergeten en rare capriolen worden om de paar meter uitgehaald.

Thuisonderwijs, ook dat gebeurd, zo goed en kwaad als dat gaat. Scholen die het allemaal op een andere manier doen, als je kinderen op verschillende scholen hebt dan is het soms best lastig. De basisschool hiero lijkt waat dat betreft niet de slimste en communiceert via waardeloze programma’s waar voor heel het gebeuren al veel commentaar over geweest is, maar waar de school blijkbaar een blind vertrouwen in heeft en waarschijnlijk te veel betaald. Daarnaast word er gemaild op de meest vreemde tijden en als je daar op reageert krijg je commentaar dat het via een ander medium moet omdat het een prive emailadres is. De middelbare school doet het wat dat betreft een stuk beter. Alle leraren gebruiken hetzelfde platform, communicatie gaat vanuit een adres en leraren reageren normaal en vriendelijk. Ik moet zeggen, ik vind het best pittig de kids, soms 1, soms allebei om me heen te hebben. Gelukkig word het nu beter weer zodat ze na het schoolwerk gewoon naar buiten kunnen om wat energie kwijt te kunnen.

Sporten, hiervoor word veel via het web aangeboden. Interactieve Zoom sessies met sportscholen of gewoon omroep Max waar je wat vaker dan normaal mee kunt sporten. Autoraces worden virtueel gedaan, net zoals wielrennen, ironman en volgens mij ook motorraces. Soms ziet het er nog niet uit zoals je zou willen maar vermakelijk is het wel. Zelf ben ik, zoals je wellicht al gelezen hebt, vooral virtueel aan het fietsen op Zwift en ga een enkele keer een rondje buiten doen. Het blijft wel trekken om buiten is een groter rondje dan tot nu toe gedaan te hebben te gaan doen, zeker nu het weer steeds beter lijkt te gaan worden. Grote bidons mee en een tasje met genoeg eten en snaaierijen en dan om het Markenmeer heen ofzo.

Thuiswerken, gaat opzich best goed, wat ik toch wel erg mis is de interactie met mensen. Die is er nu ook wel met online meetings, mailtjes, appies etc, maar toch, het praatje bij de koffiemachine..is er niet. Ook het uurtje reistijd mis ik ‘s middags. Je hoofd leegmaken en je verbazen over medeweggebruikers, raar, maar ik mis het.

Thuiswerken en Thuis trainen

Afgelopen vrijdag een heleboel zaken klaar gemaakt op de zaak en sinds afgelopen maandag ben ik aan het thuiswerken, en aan het thuis trainen. Dit laatste word door het thuiswerken steeds makkelijker:

  • Geen reistijd
  • Computer staat al aan
  • Geen gehaast om kids van de BSO op te halen
  • Je kunt wat langer blijven liggen ‘s ochtends.

Na m’n ziekzijn begin dit jaar, een gewone griep, en behoorlijk wat gedoe in de familiesfeer ben ik sinds een paar weken weer vol energie aan het trainen geslagen. In November een Wahoo Kickr Core aangeschaft tijdens black friday, dus nu geen gedoe meer met lekke banden (ja, lekke banden binnen) en iets minder herrie, en sinds gisteren is die i.p.v. de woonkamer verhuist naar m’n thuiskantoor/opslagruimte en dus ook pain/gaincave.

Als ik kijk naar de grafieken van intervals.icu en de Elevate Chrome Extention dan lijkt dit zo zijn uitwerken te hebben. Aankomend weekeinde heb ik nog een klein stukje buitenfietsen gepland samen met het zusje, die ik uiteraard op gepaste ga houden, om toch nog is een keertje buiten te fietsen.

Allerlei geplande tourtochten waar we ons voor ingeschreven hebben, worden gecanceld of uitgesteld. Begrijpelijk, maar wel jammer, nu het qua conditie de goede kant op gaat had ik echt zin om een mooie tocht te fietsen, maar zelfs de BRM Brevetten gaan niet door 🙁

Dan maar gewoon binnen fietsen en ons aan de richtlijnen van het RIVM houden en de tips van artsen en trainers m.b.t. trainen van harte nemen en dan dus nu een goede basis neerleggen voor tochten in het najaar (?) en daar knallen.

Hoe het gaat met de HomeRide en de Rondevan12, nobody knows, maar juist voor deze twee tochten vind ik het belangrijk om door te trainen en fitter te worden.

2020 Goals

  • Winter11Steden Fietstocht, met een hoger gemiddelde, minder lange stops en indien mogelijk langer (Er waren meer mensen die na afgelopen editie aangaven de voorkeur te hebben voor een langere editie, dus wie weet)
  • HomeRide 2020 (geen full ride)
  • Ronde van 12 (In 1 rit alle provinciën van Nederland aantikken).

Na de deelname begin dit jaar van de Winter11Steden zag m’n fiets er niet uit, ging het remmen niet meer zoals ik zou willen en was ik redelijk stuk. De inschrijving voor volgend jaar is inmiddels de deur uit en volgens mij zit ik weer in de eerste startwave. De route word niet langer dan vorig jaar en waarschijnlijk ook niet drukker. En nu hopen op droog weer en weinig wind.

De HomeRide 2020, dit word voor mij de 3e keer dat ik mee ga doen. Niet met het team waar ik de eerste twee keer meegefietst heb, maar met een team van mensen die gebruik hebben kunnen maken van een van de huizen of zij die er dicht bij hebben gestaan. Voor de meeste mensen van dit team word het de eerste keer, de dynamiek zal dus compleet anders zijn. Deze keer geen full-ride poging maar mijn intentie om ‘s avonds/’s nachts te fietsen. Dit heb ik afgelopen keer niet echt kunnen doen.

Ronde van 12, hiervan is de inschrijving nog niet van geopend maar ook deze staat in de planning. Zuslief opperde dit, ik schat voor de grap, en na wat heen en weer ge-app en een nachtje erover slapen gaan we deze samen fietsen. Ik heb er in ieder geval veel zin in.

Dit zijn de drie grootste 2020 Goals voor mij, laat het jaar maar komen!

BRM200 Overveen

Als volger van de Randonneurs NL Facebook pagina, kwam ik het event BRM200 Overveen tegen, ook op het fiets.nl forum werd hier een posting over gemaakt. Na wat overleg met zusje waren we allebei ingeschreven. Vrijdag, de laatste werkdag voor de zomervakantie vanuit Sittard richting Arnhem gereden om d’r op te pikken, aangezien het wat druk op de weg was eerst nog een hapje gegeten en uiteindelijk waren we rond een uur of 9 in het mooie Alkmaar.

Snel de laatste zaken klaargezet, banden opgepompt en ontbijtwensen doorgesproken en het bed in gedoken. De volgende ochtend na een ontbijt de fietsen op de drager gezet en naar Loetje in Overveen vertrokken. Daar aangekomen was de sfeer totaal anders dan wat ik gewend was bij een georganiseerde toertocht.Geen stoere mannen met blinkende, veels te dure fietsen, maar normale mensen die ook met je praten als je nog een zadeltasje uit China hebt 🙂

Na ons gemeld te hebben bleek de officiële start opeens plaats te vinden en gingen we na gedag te hebben gezegd aan vrouw- en dochterlief gingen we erachter aan en hadden na een eerste afslag gelijk het “Kopje van Bloemendaal” voor onze neus. Een Engelsman die meefietste verbaasde zich over de klimmeters die gemaakt konden worden in Nederland.

Al met al, was het een leuke fietstocht die voor mij, door redelijk wat bekend, maar ook onbekend terrein kwam. Bij 150Km begon ik wel wat krampjes in de bovenbenen te krijgen, die nadat we gefinished waren en gegeten hadden wel wegtrokken.

Ronde van Arnhem 2019

Zaterdagavond al richting Arnhem vertrokken met een koffer vol fietsspullen in de auto en de fiets achterop. Het zou fris zijn in Arnhem op zondag, maar in de loop van de dag toch weer zonnig. Het maakte het lastig om de juiste keuze te maken.

Zondagochtend uiteindelijk toch gekozen voor de lange broek, dat had ‘s middags kort met kniestukken kunnen zijn, maar ‘s ochtends vroeg was het best lekker. We vertrokken met -2 graden richting de start op Papendal waar het al een drukte van bedoening was met auto’s die richting parkeerterrein aan het rijden waren. Fietsers die richting de start fietsten, en fietsers die al vertrokken.

Ons groepje links vooraan.

Als inwoner van het vlakke Noord Holland is alles in de omtrek van Arnhem heuvelachtig, en dat is net iets wat wij niet gewend zijn en ik persoonlijk niet heel erg sterk in ben.

Kortom, er moest dus heel wat geklommen en gedaald worden en daar tussen door waren de wegen redelijk vlak. Dit waren wel de stukken waarop ik snelheid kon maken en er peleton’s ontstonden waar lekker doorgetrapt werd.

Bij de eerste stop bleek de koffie 2 Euro voor een kartonnenbekertje te zijn, dat heb ik geskipped maar wel een paar plakken ontbijt koek naar binnen gewerkt en 3 bekertjes sportdrank. Even een ander smaakje dan de sportdrank die ik zelf bij me had. Even een toiletbezoek en weer verder.

De tweede verzorgingspost was 84 Kilometer later pas dus we moesten nog eventjes, bij 1 van de splitsingen qua afstand besloot Bregje toch te kiezen voor de 120Km variant en ging ik met Michiel en zusje door op de 150Km route, vlak voor de radiotoren van Kootwijk hebben we koffie met een appelgebakje genomen en zijn vervolgens weer doorgefietst.

Na verloop van tijd begon ik de klimmetjes wel te merken in m’n benen maar kon op het vlakke goed meekomen. Op een gegeven moment toch iets te ver achter de groep komen te hangen en toen was ik in m’n eentje. Gelukkig was de verzorgingspost niet heel erg ver meer en daar kwam ik ze ook weer tegen.

Na even de benen te hebben gestrekt en iets gegeten te hebben weer door, op een gegeven moment zag ik de start/finish al, maar je raad het misschien al, die lieten we links liggen en gingen nog even door. Na nog wat geslinger in de buurt van de finish kwamen we er uiteindelijk toch. Bregje stond al te wachten en het was een drukte van belang van fietsers die aan het finishen waren en auto’s die weer weg wilden rijden. Verkeerslichten werkten niet echt mee en mensen deden er behoorlijk lang over om op de snelweg te komen.

“Wij zijn echt heel leuk op de foto hoor”

Na een colaatje naar binnen te hebben gewerkt, moesten we nog even terug fietsen en wat was ik blij ik niet de auto op Papendel had geparkeerd, kleine verkeersinfarct. Uiteindelijk ruim 175Km gefietst in een mooie omgeving met leuke mensen.

AGU Social Ride – April

Afgelopen dinsdag keek ik nog eens in m’n planning, checkte de weervoorspellingen en besloot donderdag een middagje vrij te nemen en “Going” te selecteren bij het Facebook event. Vorige maand had ik ook geregeld dat ik kon maar toen ik richting Alkmaar reed waaide ik op de A9 met de auto al heen en weer en besloot ik dat het niet echt verstandig was om op de fiets te stappen.

Ik had bedacht om voor de AGU Social Ride zelf nog even een stukje te fietsen maar een gebroken nacht doordat dochterlief midden in de nacht kwam spoken en iets gegeten te hebben wat nogal zwaar viel deed me besloten om dat idee te laten varen, nog even een uurtje slaap in te halen om vervolgens met klein omweggetje naar AGU te fietsen.

Rond 16:45uur kwam ik aanfietsen en zag al diverse fietsen staan en mensen die fietsen uit en van hun auto’s aan het tillen waren. Ook uit het AGU gebouw kwamen diverse fietsers naar buiten en uiteindelijk was er toch een best groepje fietsers.

Ondanks dat het voor de meeste nog vroeg in het seizoen was en er een redelijk windje stond ging het tempo al snel omhoog. Nadat we de kasseien van de Munikkenweg hadden gehad kregen we in de polders lekker asfalt en vlogen de kilometers onder ons door en kregen we wind achter en ging het tempo nog meer omhoog. Ondanks m’n rustige ritje naar AGU en twee keer dwars door Alkmaar heen fietsen lag m’n gemiddelde op bijna 30 km/u, ik heb bij andere hun Strava gecontroleerd en daar lag het tegen de 33 km/u aan dus dan weet je hoe hard het ging. Ik ben benieuwd hoe het het rest van het jaar gaat en of ik nog mogelijkheden heb om nog een keer mee te rijden. Wellicht gaan we een keer als HomeRide Team heen om de shirtpresentatie te doen en een stukje te rijden. ‘s Avonds in de HomeRide Groepsapp al wel even melding gemaakt van de snelheden, en vrijdag’s in de HomeRide Conference Call nog even aangegeven, een paar teamleden gaven gelijk aan dat zij dan niet mee gingen fietsen vanwege de kans op “compleet naar de klote te gaan”. Een verstandig besluit.

Voor mezelf vind ik dit soort ritjes erg lekker, om beter/sterker te fietsen moet je af en toe is mee met een ploeg die goed hard fietst, vorig jaar omstreeks deze tijd had ik dit niet gekund. Dit jaar, met de voorbereiding en trainingen die ik al deed voor de Winter 11-Steden Tocht, lukte me dit wel en merkte ik dat ik meer kan dan dat ik zelf af en toe denk. Als ik zo naar de cijfers kijk op Strava vind dit soort ritten ben ik zelfs bang dat ik m’n FTP hoger in moet stellen op Zwift om meer aan m’n Zwift trainingen te hebben.

Als met al een leuk ritje!

Noordhollandsche Strade Bianche

Afgelopen 9 Maart was in Italië de Strade Bianche, een wedstrijd die in zeer korte tijd erg populair is geworden. Ondanks dat die relatief kort is (184km..kort?) zijn er een aantal onverharde kilometers in opgenomen en zijn de beklimmingen ook best pittig, met als ultiem einde de klem vlak voor de finish. Dit jaar was het Alaphilippe die won en daarmee liet zien dat hij een goede vorm voor het voorjaar had.

In Nederland heb je een aantal alternatieve edities welke als toertocht worden gereden:

Degene die voor mij het meest dichtbij ligt, en ook in Alkmaar start heeft geen officiële toertocht status of organisatie maar wel een route gemaakt door iemand uit Heiloo. Op het forum van de fiets.nl website kwam ik deze tegen, hij heeft een aantal routes gemaakt van verschillende afstanden, waarvan een zelfs van ruim 200 km. Voor mezelf heb ik de medium afstand op de todo-lijst geplaatst:

Ik heb hiervoor een dag in m’n agenda geblokt en een FaceBook event aangemaakt mocht je mee willen fietsen:

https://www.facebook.com/events/1325160310987273/

Omloop van Zandvoort

Vrouwlief had zich enige tijd vol goede moed ingeschreven voor deze tocht, maar was na de Lentetocht even klaar met fietsen. De afstand was voor haar nog te groot en ze zag het niet zitten om deze te fietsen.

Kortom, ik kreeg een overschrijf mailtje en kon na een korte nacht, de klok werd verzet, richting Zandvoort rijden en achteraan sluiten richting Parkeerplaats. Het was pittig druk en nadat ik m’n fiets opgetuigd had kon ik richting de start fietsen. Nummerbordje op de fiets vastmaken en toen ik het circuit op. Daar zit toch meer hoogteverschil in dan je zou denken, na de finish op het circuit begon de eigenlijke tocht pas. Waar er zaterdag nog een heerlijk zonnetje scheen en er weinig wind stond, was dat op zondag niet het geval. Frisjes met een stevig windje ging ik op weg. Ik had in de planning om rustig aan te doen maar heb op een gegeven moment toch een aangesloten bij een paar peletonnetjes. De 1ste ging me iets te hard dus laten gaan en vervolgens lekker van de omgeving genieten.

De eerste stop was rond de 40km waar ik vervolgens al heen snel m’n mond verbrande aan een kop hete boullion. Daarna weer in een groepje vertrokken aangezien we naast een Ringvaart tegen de wind in aan het fietsen waren en dan is het toch wel fijn als er iemand voor je kan rijden.

Even een kleine stop bij een Verzorings Plaats

Na een aantal bochtjes en een fotomoment in de buurt van een golfbaan kwamen we aan bij Cruqius waar er wederom een Ringvaart was. Toen kon je merken dat het voor veel mensen de 1ste langere tocht van het jaar was, het tempo zakte goed in en toen ik aan kop ging rijden waaiden de meeste er al snel af en fietste ik in m’n eentje. Het gedeelte waar ik nu was heb ik al vaker op de fiets gezien dus heel spannend was het eigenlijk niet meer. Dicht in de buurt van de Zoete Inval kwam ik iemand achterop die er helemaal doorheen zat, moe, kramp en weinig puf meer. Geen idee hoe die heet, maar hij bleek op het eind erg blij dat ik hem oppikte en de laatste 20km uit de wind gehouden heb.

Mooi stukje door de duinen, erg mooi

Na wat omzwervingen kwamen we uiteindelijk weer in de buurt van Zandvoort aan, we gingen door een smal hekje waarna we vervolgens in een duingebied reden. Erg mooi en compleet anders dan de rest van de route, van dit stuk heb ik dan ook het meeste genoten en nog even m’n heuvelklimmetjes kunnen trainen. Nadat we het duingebied weer uit kwamen en boel geslinger en een gemiste pijl en uiteindelijk de finish. Na het aanpakken van de medaille wederom pijlen gevolgd om weer bij de auto te komen. Fiets er snel op, wat spullen uit, warme trui en gewone schoenen aan om vervolgens naar huis te rijden. Daar lekker gelunched en vervolgens Gent-Wevelgem op de bank zitten kijken. Een zondag goed besteed!

Joop Zoetemelk en de Lentetocht

Afgelopen weekeinde was ik bij twee toertochten aanwezig, op zaterdag in Leiden bij de Joop Zoetemelk Classic en zondag bij de VRTC Lentetocht in Vorden.

Zaterdag ging de wekker om 6 uur al, voor een zaterdag erg vroeg en na de gebruikelijke ochtendrituelen zette ik m’n fiets achterop de auto. De dinsdag ervoor hoorde ik opeens een tik in de fiets die ik niet kon vonden. Uiteindelijk snel naar de fietsenmaker gebracht en ik was al bang voor een defect achterwiel, lagers die kapot waren of nog erger. Gelukkig al op donderdag een bericht dat hij wat gevonden had. Het bleek uiteindelijk een afstelling van de achterderailleur te zijn en na een kleine, goedkope afstelling was de tik weg.

Onderweg al diverse auto’s met fietsen tegengekomen en mensen die met fietshandschoenen achter het stuur zaten. Na de afslag keurig netjes door de verkeersregelaars naar een parkeerplek gedirigeerd en daar aangekomen fiets van de drager af, en de laatste fietskleren aan en bidons plaatsen. Door naar de start om een nummer op te halen om vervolgens te wachten op de rest van ons team. De laatste twee hadden twee fietsen in een A3 gepropt en kwamen erachter dat er in een stuk makkelijker ging dan er uit. Nadat er een fiets uit- en vervolgens weer in elkaar gezet was, waren ook zij klaar en konden we beginnen. Temperatuur was goed te doen, de wind was goed aanwezig wat later op de dag er voor zorgde dat er uiteindelijk twee van onze fietsers flink doorheen zaten. Het liet tevens zien hoe belangrijk het is om ervaring op te doen in tegen de wind in fietsen en het vormen van waaiers.

Al na enkele kilometers voelde ik dat ik goeie benen had en een goeie snelheid kon trappen zonder dat ik gelijk ontzettend hoog qua hartslag te zitten. Ik kon veel kopwerk doen als het nodig was en lekker schuilen in de waaier als ik wilde. Medefietsers hadden daar soms iets minder ervaring mee en ik moest dan ook goed in de gaten houden of ze nog allemaal achter me zaten. Na 50Km was er een verzorgingspost waar sportdrank, banaantjes en krentebollen te scoren waren. Ook was er een stand waar je je ketting kon laten squirten, iets waar m’n fietsgenoten dankbaar gebruik van maakten, ik heb ze daarna ook niet meer gehoord, naja, qua ketting dan.

Kort na de stop bleek een van de fietsgenoten er helemaal door heen te zitten, we besloten in twee groepjes van twee door te gaan. Door de hoge snelheid die er gemaakt was en de peletons die er gevormd werden raakte ik m’n laatste fietsgenoot op een gegeven moment kwijt. Ondanks regelmatig om blijven kijken was opeens het blauwe shirtje achter me foetsie. Rustig doorfietsend kwam hij weer bij en gaf aan er helemaal doorheen te zitten. Verderop kwam een bushokje in beeld, daar heb ik hem laten stoppen en heeft hij een aantal dextro’s naar binnen gewerkt. Daarna was het nog een tiental kilometers die we rustig peddelend hebben afgelegd. Na gefinished te zijn snel de speciale bidon opgehaald, fiets op de auto, gewone schoenen en weer richting huis gereden.

Na lekker gedouched te zijn en wat gegeten te hebben beide dochters opgehaald en doorgereden naar de Achterhoek. Onderweg gegeten en bij m’n ouders aangekomen een goede kop koffie gedronken en uiteindelijk op tijd naar bed gegaan.

Volgende ochtend ontbijten en weer omkleden in de fietskleren. Na enige tijd kwamen m’n zusje en een collega ook aan en kort daarna naar het inschrijfpunt van de Lentetocht gefietst. Na een rustige vlakke start kwamen we uiteindelijk aan bij de rand van de Veluwezoom en begonnen de heuveltjes te komen. Na de Posbank beklommen te hebben zijn we gestopt voor een kop koffie met een geweldig uitzicht. Na enige tijd weer op de fiets gestapt en doorgefietst, na een sanitaire stop miste ik, samen met m’n zusje een splitsing tussen de verschillende afstanden en kwamen we uit op de langste route zo bleek na een flink aantal hoogtemeters.
Toen we erachter kwamen besloten we een stukje binnendoor te steken en kwamen we weer op de route uit. Vrouwlief en collega waren echter al een stuk verder en toen we weer in de buurt van Dieren kwamen bleken de benen van m’n zusje ook wel genoeg gefietst te hebben. We besloten de kortste weg richting de finish te gaan volgen en uiteindelijk kwamen we in de buurt van de finish vrouwlief en collega weer tegen.

Al met al een weekeinde met bijna 200 fietskilometers. Aankomend weekeinde ga ik de Omloop van Zandvoort fietsen. Hier had m’n vrouw zich voor ingeschreven, maar die bleek zo kapot te zijn gegaan tijdens de Lentetocht dat ze hier van af ziet. We hebben de inschrijving getransferd naar mij en i.p.v. de 85km route waar ze zich voor ingeschreven had heb ik omgezet naar de 120km route die er erg mooi uitziet en ook weer in de buurt van Leiden komt, onderhand bekend gebied voor me.