BRM200 Overveen

Als volger van de Randonneurs NL Facebook pagina, kwam ik het event BRM200 Overveen tegen, ook op het fiets.nl forum werd hier een posting over gemaakt. Na wat overleg met zusje waren we allebei ingeschreven. Vrijdag, de laatste werkdag voor de zomervakantie vanuit Sittard richting Arnhem gereden om d’r op te pikken, aangezien het wat druk op de weg was eerst nog een hapje gegeten en uiteindelijk waren we rond een uur of 9 in het mooie Alkmaar.

Snel de laatste zaken klaargezet, banden opgepompt en ontbijtwensen doorgesproken en het bed in gedoken. De volgende ochtend na een ontbijt de fietsen op de drager gezet en naar Loetje in Overveen vertrokken. Daar aangekomen was de sfeer totaal anders dan wat ik gewend was bij een georganiseerde toertocht.Geen stoere mannen met blinkende, veels te dure fietsen, maar normale mensen die ook met je praten als je nog een zadeltasje uit China hebt 🙂

Na ons gemeld te hebben bleek de officiële start opeens plaats te vinden en gingen we na gedag te hebben gezegd aan vrouw- en dochterlief gingen we erachter aan en hadden na een eerste afslag gelijk het “Kopje van Bloemendaal” voor onze neus. Een Engelsman die meefietste verbaasde zich over de klimmeters die gemaakt konden worden in Nederland.

Al met al, was het een leuke fietstocht die voor mij, door redelijk wat bekend, maar ook onbekend terrein kwam. Bij 150Km begon ik wel wat krampjes in de bovenbenen te krijgen, die nadat we gefinished waren en gegeten hadden wel wegtrokken.

Ronde van Arnhem 2019

Zaterdagavond al richting Arnhem vertrokken met een koffer vol fietsspullen in de auto en de fiets achterop. Het zou fris zijn in Arnhem op zondag, maar in de loop van de dag toch weer zonnig. Het maakte het lastig om de juiste keuze te maken.

Zondagochtend uiteindelijk toch gekozen voor de lange broek, dat had ‘s middags kort met kniestukken kunnen zijn, maar ‘s ochtends vroeg was het best lekker. We vertrokken met -2 graden richting de start op Papendal waar het al een drukte van bedoening was met auto’s die richting parkeerterrein aan het rijden waren. Fietsers die richting de start fietsten, en fietsers die al vertrokken.

Ons groepje links vooraan.

Als inwoner van het vlakke Noord Holland is alles in de omtrek van Arnhem heuvelachtig, en dat is net iets wat wij niet gewend zijn en ik persoonlijk niet heel erg sterk in ben.

Kortom, er moest dus heel wat geklommen en gedaald worden en daar tussen door waren de wegen redelijk vlak. Dit waren wel de stukken waarop ik snelheid kon maken en er peleton’s ontstonden waar lekker doorgetrapt werd.

Bij de eerste stop bleek de koffie 2 Euro voor een kartonnenbekertje te zijn, dat heb ik geskipped maar wel een paar plakken ontbijt koek naar binnen gewerkt en 3 bekertjes sportdrank. Even een ander smaakje dan de sportdrank die ik zelf bij me had. Even een toiletbezoek en weer verder.

De tweede verzorgingspost was 84 Kilometer later pas dus we moesten nog eventjes, bij 1 van de splitsingen qua afstand besloot Bregje toch te kiezen voor de 120Km variant en ging ik met Michiel en zusje door op de 150Km route, vlak voor de radiotoren van Kootwijk hebben we koffie met een appelgebakje genomen en zijn vervolgens weer doorgefietst.

Na verloop van tijd begon ik de klimmetjes wel te merken in m’n benen maar kon op het vlakke goed meekomen. Op een gegeven moment toch iets te ver achter de groep komen te hangen en toen was ik in m’n eentje. Gelukkig was de verzorgingspost niet heel erg ver meer en daar kwam ik ze ook weer tegen.

Na even de benen te hebben gestrekt en iets gegeten te hebben weer door, op een gegeven moment zag ik de start/finish al, maar je raad het misschien al, die lieten we links liggen en gingen nog even door. Na nog wat geslinger in de buurt van de finish kwamen we er uiteindelijk toch. Bregje stond al te wachten en het was een drukte van belang van fietsers die aan het finishen waren en auto’s die weer weg wilden rijden. Verkeerslichten werkten niet echt mee en mensen deden er behoorlijk lang over om op de snelweg te komen.

“Wij zijn echt heel leuk op de foto hoor”

Na een colaatje naar binnen te hebben gewerkt, moesten we nog even terug fietsen en wat was ik blij ik niet de auto op Papendel had geparkeerd, kleine verkeersinfarct. Uiteindelijk ruim 175Km gefietst in een mooie omgeving met leuke mensen.

AGU Social Ride – April

Afgelopen dinsdag keek ik nog eens in m’n planning, checkte de weervoorspellingen en besloot donderdag een middagje vrij te nemen en “Going” te selecteren bij het Facebook event. Vorige maand had ik ook geregeld dat ik kon maar toen ik richting Alkmaar reed waaide ik op de A9 met de auto al heen en weer en besloot ik dat het niet echt verstandig was om op de fiets te stappen.

Ik had bedacht om voor de AGU Social Ride zelf nog even een stukje te fietsen maar een gebroken nacht doordat dochterlief midden in de nacht kwam spoken en iets gegeten te hebben wat nogal zwaar viel deed me besloten om dat idee te laten varen, nog even een uurtje slaap in te halen om vervolgens met klein omweggetje naar AGU te fietsen.

Rond 16:45uur kwam ik aanfietsen en zag al diverse fietsen staan en mensen die fietsen uit en van hun auto’s aan het tillen waren. Ook uit het AGU gebouw kwamen diverse fietsers naar buiten en uiteindelijk was er toch een best groepje fietsers.

Ondanks dat het voor de meeste nog vroeg in het seizoen was en er een redelijk windje stond ging het tempo al snel omhoog. Nadat we de kasseien van de Munikkenweg hadden gehad kregen we in de polders lekker asfalt en vlogen de kilometers onder ons door en kregen we wind achter en ging het tempo nog meer omhoog. Ondanks m’n rustige ritje naar AGU en twee keer dwars door Alkmaar heen fietsen lag m’n gemiddelde op bijna 30 km/u, ik heb bij andere hun Strava gecontroleerd en daar lag het tegen de 33 km/u aan dus dan weet je hoe hard het ging. Ik ben benieuwd hoe het het rest van het jaar gaat en of ik nog mogelijkheden heb om nog een keer mee te rijden. Wellicht gaan we een keer als HomeRide Team heen om de shirtpresentatie te doen en een stukje te rijden. ‘s Avonds in de HomeRide Groepsapp al wel even melding gemaakt van de snelheden, en vrijdag’s in de HomeRide Conference Call nog even aangegeven, een paar teamleden gaven gelijk aan dat zij dan niet mee gingen fietsen vanwege de kans op “compleet naar de klote te gaan”. Een verstandig besluit.

Voor mezelf vind ik dit soort ritjes erg lekker, om beter/sterker te fietsen moet je af en toe is mee met een ploeg die goed hard fietst, vorig jaar omstreeks deze tijd had ik dit niet gekund. Dit jaar, met de voorbereiding en trainingen die ik al deed voor de Winter 11-Steden Tocht, lukte me dit wel en merkte ik dat ik meer kan dan dat ik zelf af en toe denk. Als ik zo naar de cijfers kijk op Strava vind dit soort ritten ben ik zelfs bang dat ik m’n FTP hoger in moet stellen op Zwift om meer aan m’n Zwift trainingen te hebben.

Als met al een leuk ritje!

Noordhollandsche Strade Bianche

Afgelopen 9 Maart was in Italië de Strade Bianche, een wedstrijd die in zeer korte tijd erg populair is geworden. Ondanks dat die relatief kort is (184km..kort?) zijn er een aantal onverharde kilometers in opgenomen en zijn de beklimmingen ook best pittig, met als ultiem einde de klem vlak voor de finish. Dit jaar was het Alaphilippe die won en daarmee liet zien dat hij een goede vorm voor het voorjaar had.

In Nederland heb je een aantal alternatieve edities welke als toertocht worden gereden:

Degene die voor mij het meest dichtbij ligt, en ook in Alkmaar start heeft geen officiële toertocht status of organisatie maar wel een route gemaakt door iemand uit Heiloo. Op het forum van de fiets.nl website kwam ik deze tegen, hij heeft een aantal routes gemaakt van verschillende afstanden, waarvan een zelfs van ruim 200 km. Voor mezelf heb ik de medium afstand op de todo-lijst geplaatst:

Ik heb hiervoor een dag in m’n agenda geblokt en een FaceBook event aangemaakt mocht je mee willen fietsen:

https://www.facebook.com/events/1325160310987273/

Omloop van Zandvoort

Vrouwlief had zich enige tijd vol goede moed ingeschreven voor deze tocht, maar was na de Lentetocht even klaar met fietsen. De afstand was voor haar nog te groot en ze zag het niet zitten om deze te fietsen.

Kortom, ik kreeg een overschrijf mailtje en kon na een korte nacht, de klok werd verzet, richting Zandvoort rijden en achteraan sluiten richting Parkeerplaats. Het was pittig druk en nadat ik m’n fiets opgetuigd had kon ik richting de start fietsen. Nummerbordje op de fiets vastmaken en toen ik het circuit op. Daar zit toch meer hoogteverschil in dan je zou denken, na de finish op het circuit begon de eigenlijke tocht pas. Waar er zaterdag nog een heerlijk zonnetje scheen en er weinig wind stond, was dat op zondag niet het geval. Frisjes met een stevig windje ging ik op weg. Ik had in de planning om rustig aan te doen maar heb op een gegeven moment toch een aangesloten bij een paar peletonnetjes. De 1ste ging me iets te hard dus laten gaan en vervolgens lekker van de omgeving genieten.

De eerste stop was rond de 40km waar ik vervolgens al heen snel m’n mond verbrande aan een kop hete boullion. Daarna weer in een groepje vertrokken aangezien we naast een Ringvaart tegen de wind in aan het fietsen waren en dan is het toch wel fijn als er iemand voor je kan rijden.

Even een kleine stop bij een Verzorings Plaats

Na een aantal bochtjes en een fotomoment in de buurt van een golfbaan kwamen we aan bij Cruqius waar er wederom een Ringvaart was. Toen kon je merken dat het voor veel mensen de 1ste langere tocht van het jaar was, het tempo zakte goed in en toen ik aan kop ging rijden waaiden de meeste er al snel af en fietste ik in m’n eentje. Het gedeelte waar ik nu was heb ik al vaker op de fiets gezien dus heel spannend was het eigenlijk niet meer. Dicht in de buurt van de Zoete Inval kwam ik iemand achterop die er helemaal doorheen zat, moe, kramp en weinig puf meer. Geen idee hoe die heet, maar hij bleek op het eind erg blij dat ik hem oppikte en de laatste 20km uit de wind gehouden heb.

Mooi stukje door de duinen, erg mooi

Na wat omzwervingen kwamen we uiteindelijk weer in de buurt van Zandvoort aan, we gingen door een smal hekje waarna we vervolgens in een duingebied reden. Erg mooi en compleet anders dan de rest van de route, van dit stuk heb ik dan ook het meeste genoten en nog even m’n heuvelklimmetjes kunnen trainen. Nadat we het duingebied weer uit kwamen en boel geslinger en een gemiste pijl en uiteindelijk de finish. Na het aanpakken van de medaille wederom pijlen gevolgd om weer bij de auto te komen. Fiets er snel op, wat spullen uit, warme trui en gewone schoenen aan om vervolgens naar huis te rijden. Daar lekker gelunched en vervolgens Gent-Wevelgem op de bank zitten kijken. Een zondag goed besteed!

Joop Zoetemelk en de Lentetocht

Afgelopen weekeinde was ik bij twee toertochten aanwezig, op zaterdag in Leiden bij de Joop Zoetemelk Classic en zondag bij de VRTC Lentetocht in Vorden.

Zaterdag ging de wekker om 6 uur al, voor een zaterdag erg vroeg en na de gebruikelijke ochtendrituelen zette ik m’n fiets achterop de auto. De dinsdag ervoor hoorde ik opeens een tik in de fiets die ik niet kon vonden. Uiteindelijk snel naar de fietsenmaker gebracht en ik was al bang voor een defect achterwiel, lagers die kapot waren of nog erger. Gelukkig al op donderdag een bericht dat hij wat gevonden had. Het bleek uiteindelijk een afstelling van de achterderailleur te zijn en na een kleine, goedkope afstelling was de tik weg.

Onderweg al diverse auto’s met fietsen tegengekomen en mensen die met fietshandschoenen achter het stuur zaten. Na de afslag keurig netjes door de verkeersregelaars naar een parkeerplek gedirigeerd en daar aangekomen fiets van de drager af, en de laatste fietskleren aan en bidons plaatsen. Door naar de start om een nummer op te halen om vervolgens te wachten op de rest van ons team. De laatste twee hadden twee fietsen in een A3 gepropt en kwamen erachter dat er in een stuk makkelijker ging dan er uit. Nadat er een fiets uit- en vervolgens weer in elkaar gezet was, waren ook zij klaar en konden we beginnen. Temperatuur was goed te doen, de wind was goed aanwezig wat later op de dag er voor zorgde dat er uiteindelijk twee van onze fietsers flink doorheen zaten. Het liet tevens zien hoe belangrijk het is om ervaring op te doen in tegen de wind in fietsen en het vormen van waaiers.

Al na enkele kilometers voelde ik dat ik goeie benen had en een goeie snelheid kon trappen zonder dat ik gelijk ontzettend hoog qua hartslag te zitten. Ik kon veel kopwerk doen als het nodig was en lekker schuilen in de waaier als ik wilde. Medefietsers hadden daar soms iets minder ervaring mee en ik moest dan ook goed in de gaten houden of ze nog allemaal achter me zaten. Na 50Km was er een verzorgingspost waar sportdrank, banaantjes en krentebollen te scoren waren. Ook was er een stand waar je je ketting kon laten squirten, iets waar m’n fietsgenoten dankbaar gebruik van maakten, ik heb ze daarna ook niet meer gehoord, naja, qua ketting dan.

Kort na de stop bleek een van de fietsgenoten er helemaal door heen te zitten, we besloten in twee groepjes van twee door te gaan. Door de hoge snelheid die er gemaakt was en de peletons die er gevormd werden raakte ik m’n laatste fietsgenoot op een gegeven moment kwijt. Ondanks regelmatig om blijven kijken was opeens het blauwe shirtje achter me foetsie. Rustig doorfietsend kwam hij weer bij en gaf aan er helemaal doorheen te zitten. Verderop kwam een bushokje in beeld, daar heb ik hem laten stoppen en heeft hij een aantal dextro’s naar binnen gewerkt. Daarna was het nog een tiental kilometers die we rustig peddelend hebben afgelegd. Na gefinished te zijn snel de speciale bidon opgehaald, fiets op de auto, gewone schoenen en weer richting huis gereden.

Na lekker gedouched te zijn en wat gegeten te hebben beide dochters opgehaald en doorgereden naar de Achterhoek. Onderweg gegeten en bij m’n ouders aangekomen een goede kop koffie gedronken en uiteindelijk op tijd naar bed gegaan.

Volgende ochtend ontbijten en weer omkleden in de fietskleren. Na enige tijd kwamen m’n zusje en een collega ook aan en kort daarna naar het inschrijfpunt van de Lentetocht gefietst. Na een rustige vlakke start kwamen we uiteindelijk aan bij de rand van de Veluwezoom en begonnen de heuveltjes te komen. Na de Posbank beklommen te hebben zijn we gestopt voor een kop koffie met een geweldig uitzicht. Na enige tijd weer op de fiets gestapt en doorgefietst, na een sanitaire stop miste ik, samen met m’n zusje een splitsing tussen de verschillende afstanden en kwamen we uit op de langste route zo bleek na een flink aantal hoogtemeters.
Toen we erachter kwamen besloten we een stukje binnendoor te steken en kwamen we weer op de route uit. Vrouwlief en collega waren echter al een stuk verder en toen we weer in de buurt van Dieren kwamen bleken de benen van m’n zusje ook wel genoeg gefietst te hebben. We besloten de kortste weg richting de finish te gaan volgen en uiteindelijk kwamen we in de buurt van de finish vrouwlief en collega weer tegen.

Al met al een weekeinde met bijna 200 fietskilometers. Aankomend weekeinde ga ik de Omloop van Zandvoort fietsen. Hier had m’n vrouw zich voor ingeschreven, maar die bleek zo kapot te zijn gegaan tijdens de Lentetocht dat ze hier van af ziet. We hebben de inschrijving getransferd naar mij en i.p.v. de 85km route waar ze zich voor ingeschreven had heb ik omgezet naar de 120km route die er erg mooi uitziet en ook weer in de buurt van Leiden komt, onderhand bekend gebied voor me.

Maart roert z’n staart

Een oud gezegde maar helaas waar. Waar er in februari nog genoeg mooie dagen waren (waarop ik natuurlijk niet kon fietsen want, werk, huishoudbeurs en al dat soort zaken) is het in maart qua weer nou niet echt heel geweldig, om het maar eens netjes uit te drukken.

De eerste 10 dagen van maart in totaal zo’n 160km binnen gefietst, en een primeur. Een lekke band ..binnen. Hier bleef het helaas niet bij, tot nu toe 3 lekke banden binnen en opeens een “tik” in m’n wiel.

Fietsen we dan ook nog buiten vraag je je misschien af. Jazeker, 23 maart de Joep Zoetemelk toertocht in Leiden en omgeving en 24 maart de lentetocht in Vorden van de VRTC. De eerste met een aantal teamleden van mijn HomeRide Team en in Vorden met vrouwlief, zusje en een collega.

Ook heb ik in Maart twee emballageactie bedragen op kunnen halen, Bij AH Geertgroteplein werd het geweldige bedrag €251,40 in de ton gedaan, en bij AH Hoefplan €173,50. Een geweldig bedrag! Tevens werd bekend dat we in juni in shirts van AGU rondfietsen en we zijn momenteel druk bezig om hiervoor een aantal sponsoren te werven.

Winter 11 Steden Fietstocht 2019

3 Februari, 5uur 30, de wekker gaat in het WestCord Hotel in Leeuwarden. Waterkoker aan, banaan naar binnen en koffie maken. De meegebrachte American Pancakes smaken koud niet echt, toch lukt het me er een paar naar binnen te werken. Na nog een banaan en een kop koffie begin ik me langzaam aan te kleden en m’n koffer weer in te pakken.

Koffie, bananen en pancakes. Ontbijten is belangrijk als je 200km gaat fietsen
Koffie, banaan en pancake, ontbijten is belangrijk als je 200km gaat fietsen.

Rond 6uur 30 sluit ik de deur van de hotelkamer en ga met fiets en koffer de lift en lever de sleutel en de koffer in bij de balie. Als ik naar buiten stap is het nog donker en een beetje frisjes, ik klik in fiets naar de 11Steden Hal die naast het hotel ligt, daar moet ik ondanks het vroege tijdstip in de rij gaan staan om m’n nummer/naam bordje op te halen en aan m’n fiets vast te maken. Om me heen komen steeds meer fietsers staan, de een op zo te zien oude fiets met spatborden en vaste lampjes en een bagagerek (die me 65Km na de 1ste stempelpost met een snelheid voorbij kwam zetten waar je u tegen zegt) de ander op een model die in het profpeleton niet zou misstaan, aeromodel, dure groep en diepe carbonwielen met het bijbehorende gesoigneerde heerschap op het zadel. Na een 10tal minuten mogen we de schaatshal in, best apart om met je fiets naast een ijsbaan te staan. Ook hier heb je zoals bijna elke toertocht mensen die blijkbaar vinden dat ze helemaal vooraan moeten staan en zich door de massa heenwerken en je daarbij met een blik aankijken alsof ze vinden dat je hier niks te zoeken hebt.

Best frisjes nog
Het is frisjes.

Friesland is natuurlijk wel de provincie die volgens mij het liefst een eigen land zou zijn, dus geen enkel evenement zonder het zingen van het Friesche Volkslied, zet daarbij een hoornspeler die z’n best doet en je snapt dat een kakofonie van geluiden is in de ijshal. Gelukkig duurt het niet lang voordat het startschot gaat en we mogen gaan. Voorzichtig de eerste paar bochtjes door nog in een grote groep en als snel vormen er zich een aantal groepen. Ik kom naast een mountainbiker te rijden die met 2 vrienden van hem meedoet, al snel maken we een praatje en verwonderen ons over de grote groepen die over de grote weg rijden, regelmatig zonder verlichting en met een grote volgauto erachter. Dit tot grote ergernis van het gewone verkeer dat ondanks het vroege uur al op de weg is. Wanneer het iets lichter word gaat het tempo omhoog en met een gangetje van rond de 30km per uur zijn we opeens bij de 2de stempelpost. Bij ee eerste zijn wij, nadat onze kaart geknipt was, weer snel doorgegaan. De drie mannen besluiten om bij deze post een bak koffie te drinken en ik rij na m’n stempel door. Er zijn overal groepen dus alleen fietsen zit er nog niet in, en dat komt goed uit, de wind heb we schuin tegen. Ik merk tijdens deze tocht dat mijn trainingen hun werk hebben gedaan, ik heb goeie benen en fiets makkelijk mee en doe ook een aantal kopbeurten. Samen met een voor mij onbekende man fiets ik opeens vooraan en blijkbaar hebben we allebei goeie benen want ondanks dat we het tempo redelijk strak houden waait de groep achter ons weg, nadat we dit opmerken trappen we wat minder hard en de groep kan weer bijkomen.

Er zijn een flink aantal stempelpunten en dit is toch wel 1 van de minpunten van deze tocht, vaak zitten de stempelaars binnen en is het onduidelijk waar ze precies zitten. Na ongeveer 110km vind ik het wel tijd voor een bak koffie en een appelgebakje dus als er weer gestempeld moet worden in een restaurant ga ik zitten en geniet van koffie, appelgebak en een colaatje. Tot dan toe heb ik geprobeerd om bij elke stempelpost snel een reepje naar binnen te werken. Repen op de fiets openmaken is erg lastig met de handschoenen die ik aan heb, dus daar ben ik niet aan begonnen. Bidons zaten vol met hete thee met suiker, maar deze begint onderhand ondanks de thermobidons flink af te koelen. Hoe verder ik uiteindelijk in de tocht kom, hoe vaker ik een gelletje naar binnen werk om maar genoeg energie te houden. Gelukkig reageert mijn maag hier goed op en kan ik lekker doorfietsen.

Lekker doorgefietst
Na ruim 100km fietsen is koffie altijd een goed idee.

Ondanks dat het bedrag wat ik bij inschrijving af mocht tikken, is de bevoorrading tijdens deze tocht miniem en bestaat het uit stukkies Friese worst, een blokje kaas en tegen het einde aan uit een kop erwtensoep. Ik zou hier zelf graag iets van sportdrank zien, koffie of thee en tegen het einde aan een kop bouillon of bijvoorbeeld een suikerwafel of een plak Fries suikerbrood. Hier heb ik onlangs in de appgroep wat over geroepen en ik wacht nu op de enquête die zou komen.

Wat misschien ook wel leuk zou zijn, is het gebruik maken van een chip en timing matten zodat volgers je makkelijker kunnen volgen, dit zie je bij veel hardloopwedstrijden maar volgens mij ook bij de wat grotere cyclo’s zoals bijvoorbeeld de RvV. Ik zou dit zelf een fijne toevoeging vinden aan de beleving van deze tocht.

De route is op zich niet heel erg spannend, lange rechte stukken en her en der, als je dicht langs een vaart reed smalle paadjes en natuurlijk het bruggetje bij Bartlehiem. Tussen Hommerts en Woudsend leek het alsof er een boer expres z’n giertank niet helemaal dicht had toen hij daar rond reed, het was aan te raden om met de mond dicht te fietsen. De dagen ervoor was het natuurlijk best vies weer geweest en er was goed gestrooid dus alle fietsen zag er al snel niet heel erg schoon meer uit, maar dit is te verwachten in de winter.

Na een weg met gier, en flink veel meuk op de weg, kom je d'r wat modderig uit te zien
Overal kom je groepjes tegen.

Zoals gemeld had ik goed getraind en het fietsen gaat erg lekker en voor ik het weet ben ik in Dokkum, de 1 na laatste stempelpost voordat ik weer richting Leeuwarden vertrek. Dit laatste stuk is met wind tegen dus ik wacht na het stempelen heel even totdat ik een groepje zie vertrekken en sluit daar bij aan, niet heel snel daarna schiet op een viaduct de kram erin, beide bovenbenen vinden het niet leuk meer, kracht zetten lukt even niet meer en ik raak de aansluiting kwijt. Ik fiets alleen verder en schakel iets lichter dan wat ik normaal zou trappen en kan op die manier toch nog wel een beetje tempo maken. Ondanks de wind tegen ben ik vrij vlot bij de laatste stempelpost en dan is het nog een kilometer of 20, tenminste, dat dacht ik, iets later bleek het nog geen 10km te zijn en had het gelletje wat ik daar naar binnen werkte eigenlijk geen zin meer. Toch kon ik de laatste etappe lekker doortrappen en precies om 16:30 uur volgens m’n horloge kwam ik over de finish. Ook hier viel het wat tegen qua organisatie. Stempelpost en medaille moesten ergens binnen opgehaald worden, de knippers en medailles lagen ergens midden in het, wat op een bouwkeet leek, gebouw. De bewaakte fietsenstalling was ook nergens te vinden. Al met al viel de hele tocht wat tegen en is de eerste gedachte na de finish dat de eerste en gelijk de laatste keer dat ik deze fiets.

Update 6 April 2019:

Ik heb is na zitten denken en brainstormen met mezelf, ik denk toch dat ik hem nog een keer ga rijden. Diverse rijders hebben al aangegeven dat ze de tocht graag wat langer zouden hebben (richting de 250 Km) en dat is ook iets wat ik aangegeven hebben in het evaluatie formulier, ik hoop dat ze hier gehoor aan geven. Ook wil ik sneller rijden en een hoger gemiddelde hebben en minder lang stoppen bij de stempelposten.

Lessons Learned:

  • In de aanloop er naar toe zal ik in december en januari een aantal keer een +-120 Km ritje moeten maken, met het vooral binnen trainen heb ik m’n nekspieren overgeslagen en juist die nek heb ik nog een paar dagen goed gevoeld. Naast deze endurance trainingen wil ik ook meer snelheid trainingen doen.
  • Voeding, door de temperatuur die er is in februari fiets ik met handschoenen met lange vingers. Reepjes openmaken gaat hier heel erg moeilijk mee. Ik zal mezelf moeten dwingen om tijdens een stempelpost een reepje naar binnen te werken. Een paar weken terug heb ik een zak Maltodextrine aangeschaft, dit geeft per 30gram, 29gram koolhydraten, is smaakloos en bevalt tot nu toe goed. Ik ben hier nog mee aan het testen hoeveel ik per bidon moet gebruiken en op welke manier ik hier een smaakje aan toe kan voegen. Als ik hier uit ben kan ik kant-en-klare pakketjes maken waarmee ik m’n bidons weer kan vullen. Qua gelletjes had ik deze editie SiS gelletjes mee, deze vielen goed, idee wat ik nu heb is om een 1 of 2 softflasks aan te schaffen welke gevuld kunnen worden met gelletjes. Geen gedoe meer om een verpakking helemaal leeg te krijgen en weer in het achterzakje zien te krijgen. Ook is het op deze manier makkelijker om tijdens het rijden een slokje (?) gel te kunnen nemen. Qua ontbijt gaan de American Pancakes niet meer mee, deze zijn koud niet goed weg te krijgen en vullen ook niet echt. Wellicht is havermout een goeie optie, dit is goed mee te nemen en met een waterkoker op een hotelkamer is dit ook goed klaar te maken. Tupperwarebakje met honing of jam mee voor de smaak, eventueel aangevuld met een schepje maltodextrine voor de extra koolhydraten en een klein beetje kwark en dan heb ik goed ontbeten. De avond ervoor is een pizza misschien ook niet het beste, ik ga vooraf kijken of er een goede pastamaaltijd mogelijk is.
  • Wellicht is het intapen van m’n handen een goed idee, m’n polsen begonnen na een uur of 6 toch wat gevoelig te worden, door ze in te tapen ondersteun ik de spieren wat voor wat verlichting kan zorgen, ik ben van plan om dit tijdens de HomeRide ook te doen en n.a.v. daarvan kan ik een beslissing nemen.
  • De mogelijkheid om je handen op een andere manier te houden, meer posities zeg maar, zorgt ervoor dat je je handen niet constant in dezelfde houding hebt. Hier moet ik nog een oplossing voor vinden, maar ik zit te denken aan hele korte triatlon armsteunen.

Het "Kruisje"
Het “begeerde” kruisje
Als het niet op strava staat, is het niet gebeurt
De route
Tijd voor een grote schoonmaak.
Een korte impressie die ik vond op Youtube

Januari 2019

18,5 Uur, 488Km. Hiervan het meeste binnen gefietst maar ook een aantal buitenritjes. 2 Buitenritten werden gecanceld vanwege afspraken die tussendoor kwamen, zo hebben we sinds kort een nieuw bed en dat is ook wel wat waard. Ik slaap in ieder geval een stuk lekkerder 🙂 Qua kilometers zit ik redelijk op de streef afstand, dit jaar wil ik 6000 Km fietsen, wat betekend dat er gemiddeld elke maand 500 Km gehaald moet gaan worden

Als ik m’n Strava Log bekijk zie ik dat qua kilometers en uren een mooie stijgende lijn in zit, en ik merk bij mezelf dat waar voorheen een uur op Zwift echt de max was, ik nu bij een training van 1,5 uur het gevoel heb dat ik nog wel even door kan, al moet ik dan wel even gaan zoeken naar iets van chamoise cream aangezien het zweet (want dat doe je geheid) zo de zeem in loopt en dat merk ik wel. Dit gaat irriteren en maakt het trainen minder.

Plannen voor februari? Aankomende zondag (3 Februari) start ik rond 7 uur in Leeuwarden aan de Winter 11 Steden Fietstocht, qua temperatuur schijnt het de betere kant op te gaan en neerslag lijkt ook tot een minimum beperkt te worden, ik heb dus goede hoop.

Fietsen in de kou

Het vriest 1 nachtje en heel Nederland heeft al weer over schaaten, een 11Steden Tocht en iedereen vind het koud. Dat laatste kan ik, nu ik geen baard meer heb, beamen, het is koud. Zondagochtend, rond een uur of 11, ben ik op de fiets gestapt. De tasjes die ik mee wil hebben tijdens de Winter11Steden Fietstocht erop vast gemaakt, een extra shirtje onder m’n jas en gaan. En, dat viel in het begin, wat tegen. Ik wilde nog niet heel erg warm worden en onder de bomen in de schaduw was het gewoon ronduit koud. Ik had dit keer geen route van de fietsersbond maar een route vanuit m’n Lezyne app en het eerste stuk gewoon op gevoel de juiste kant op. Pontje Buitenhuizen, daar moest ik even wachten wat er voor zorgde dat ik afkoelde en koud werd. Daarna een stuk door Spaarnwoude heen en nadat ik een keer of vijf bijna onderuit ging had ik het wel gehad met fietsen. Ik stond op het punt om vrouwlief te bellen met de mededeling om me maar op te komen pikken, maar aangezien ik in de middle-of-nowhere was leek me dat, op dat moment niet heel erg handig. Dus maar even doorfietsen totdat ik in de bewoonde wereld was.

Toen ik daar eenmaal was, was ik weer lekker warm geworden en stuurde m’n navigatie me langs de Ringvaart. Heerlijk in het zonnetje en fijn asfalt. Een compleet andere route dan vorige keer en het ging toen zo lekker dat ik maar doorgefietst ben. Het lijkt erop alsof de Zwift Trainingsschema’s werken want ik kon een lekker tempo fietsen zonder compleet stuk te zijn, ik had zelfs een primeur.

Mag ik even achter je hangen, even bijkomen..

Voor alles een eerste keer en dit dus ook, nadat ik 10minuten voorop gefietst had kwam die even naast me fietsen, de beste man had zaterdag 125Km geschaatst en was nu aan het uitfietsen. Een goed excuus om even uit de wind te fietsen. Ik merkte dat ik sneller wilde fietsen dus de beste man moest z’n best doen om in m’n wiel te blijven. Uiteindelijk moest ik naar links en hij rechtdoor, en toen ik op de bordjes keek was ik er al bijna. Nog even doorfietsen en toen was ik al weer in Leiden.

Daar aangekomen een lekker bakkie koffie en een roomsoesje (een kleintje) en daarna lekker gedouched en vervolgens de verjaardag van m’n schoonmoeder gevierd. ‘s Avonds recovery-nasi met een eitje om na eenmaal thuis aangekomen te zijn lekker het bed in te duiken.